Goniec Krakowski (1939–1945)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Goniec Krakowski
Ilustracja
16 kwietnia 1943 „Goniec Krakowski” poinformował czytelników o zbrodni na polskich oficerach w lesie pod Smoleńskiem; fragment wystawy przed Krzyżem Katyńskim w Krakowie, w dniu 18 kwietnia 2010
Częstotliwość dziennik
Państwo  Generalne Gubernatorstwo
Adres ul. Wielopole 1, Kraków
Język polski
Pierwszy numer 27 października 1939
Ostatni numer 18 stycznia 1945
Liczba stron 4

Goniec Krakowski – niemiecki gadzinowy polskojęzyczny dziennik informacyjno-propagandowy wydawany przez władze okupacyjne Generalnego Gubernatorstwa. Ukazywał się od października 1939 do stycznia 1945.

Siedziba redakcji i drukarni „Gońca” w Krakowie mieściła się w Pałacu Prasy przy ulicy Wielopole 1.

Pałac Prasy przy ulicy Wielopole 1, w czasie okupacji siedziba redakcji i drukarni „Gońca Krakowskiego”. Zdjęcie wykonano w 2011.

Goniec Krakowski był kolportowany w dystrykcie krakowskim. Nowy Głos Lubelski był de facto mutacją Gońca dla dystryktu lubelskiego, a Dziennik Radomski dla radomskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Goniec Krakowski. Kraków: 27 października 1939 roku, s. 1.
  • Goniec Krakowski. Kraków: 18 stycznia 1945 roku, s. 1; 4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]