Goraj (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Goraj
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat międzyrzecki
Gmina Przytoczna
Sołectwo Goraj
Liczba ludności 530
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 66-340
Tablice rejestracyjne FMI
SIMC 0185815
Położenie na mapie gminy Przytoczna
Mapa lokalizacyjna gminy Przytoczna
Goraj
Goraj
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Goraj
Goraj
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Goraj
Goraj
Położenie na mapie powiatu międzyrzeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu międzyrzeckiego
Goraj
Goraj
Ziemia52°34′47″N 15°44′23″E/52,579722 15,739722

Goraj (niem. Eibendorf[1]) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Przytoczna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osada wzmiankowana w 1415 r., jej nazwa pochodzi od nazwiska właścicieli – Gorajskich.

Wieś szlachecka Goray położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[2].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej[3]. Goraj należał do okręgu rokitnickiego tego powiatu i stanowił odrębny majątek, którego właścicielem był Prusimski[3]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 370 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 34 dymy (domostwa)[3].

W skład majątku Goraj wchodziły wówczas także: wieś Szlozany (14 domów, 84 osoby), Krobielewo Olendry (29 domów, 213 osób), Orłowce Olendry (10 domów, 66 osób) oraz folwarki: Janowo (3 domy, 54 osoby), Annadwor (1 dom, 10 osób) oraz Nowinki (4 domy, 30 osób)[3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół parafialny pod wezwaniem Świętej Trójcy, barokowy z 1679 r., 1725 roku
  • zespół folwarczny[5] z przełomu XIX/XX wieku - pozostałości założenia dworskiego z XIX w. (rządcówka, trzy domy mieszkalne, biuro, obecnie magazyn, cztery obory, stajnia, obecnie magazyn, trzy budynki gospodarcze, kuźnia, spichlerz, gorzelnia, garaż, stodoła, magazyn, waga, wiata oraz park krajobrazowy). Inne obiekty: dwór.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eibendorf (niem.). [dostęp 2014-02-26].
  2. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 26.
  3. a b c d Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère) Jana Nepomucena Bobrowicza, 1846, s. 259.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 30-31. [dostęp 28.1.13].
  5. ziemialubuska.pl