Goszcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. małopolskim. Zobacz też: Jezioro Goszcza, Goszcza - dawna wieś.
Goszcza
wieś
Ilustracja
Dwór
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat krakowski
Gmina Kocmyrzów-Luborzyca
Liczba ludności (2006) ok. 470
Strefa numeracyjna 12
Kod pocztowy 32-010
Tablice rejestracyjne KRA
SIMC 0322181
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Goszcza
Goszcza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Goszcza
Goszcza
Ziemia50°11′15″N 20°04′01″E/50,187500 20,066944

Goszczawieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Kocmyrzów-Luborzyca.

Integralne części miejscowości: Kielnik, Podporąbcze, Stara Wieś, Załęcze[1].

Wieś sufraganii krakowskiej w powiecie proszowickim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

Goszcza położona jest ok. 20 km od Krakowa przy linii kolejowej KrakówWarszawa. Prawie cała wieś położona jest w dolinie i otoczona jest licznymi wzniesieniami, których wysokość nad poziomem morza dochodzi do 300 m.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 1198 – po raz pierwszy pojawiła się informacja o istnieniu Goszczy – dokument biskupa krakowskiego Gedki,
  • 1279 – Goszcza stała się własnością Kapituły Krakowskiej,
  • 1373–1374 r. – Goszcza została siedzibą parafii,
  • 1474 – zniszczenie wsi przez niepłatne wojska zaciężne,
  • 1524 – niemal całkowite opustoszenie wsi z powodu panującej zarazy,
  • 1874 – Goszcza została odebrana kościołowi i przeszła na rzecz skarbu Rosji, a następnie zostaje przekazana w ręce prywatnych właścicieli (Szczepański, potem rodzina Zubrzyckich oraz Stolzman)[3].

W Goszczy, podczas powstania styczniowego, w dniach od 6 do 12 marca 1863 r. stacjonował oddział powstańczy pod dowództwem generała Mariana Langiewicza[4]. Lokalizacja powstańczego obozu była nieprzypadkowa, ponieważ Goszcza znajdowała się blisko granicy, niedaleko Krakowa. Ułatwiało to przerzucanie broni, wyposażenia, oraz ochotników z zaboru austriackiego. Oddział powstańczy rozrósł się tutaj do ok. 3 tys. ludzi, a całość zgrupowania ochrzczono mianem „korpusu”.

11 marca 1863 generał Marian Langiewicz ustawił całe swoje wojsko w czworobok i podczas uroczystej oprawy złożył przysięgę na wierność narodowi, oraz ogłosił się dyktatorem powstania.

W czasie tutejszego pobytu Langiewicz mieszkał w zespole dworskim w Goszczy.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[5]

22 kwietnia 2010 roku na uroczysku Niedźwiedź w leśnictwie Goszcza posadzono 96 Dębów Smoleńskich upamiętniających ofiary katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku; w trakcie uroczystości sadzenia drzew w szczególny sposób upamiętniono gen. Bronisława Kwiatkowskiego, Wiesława Wodę, Jerzego Szmajdzińskiego i gen. Włodzimierza Potasińskiego[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Rejestr TERYT
  2. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 101.
  3. Gmina Kocmyrzów-Luborzyca – oficjalny serwis – GOSZCZA. www.kocmyrzow-luborzyca.ug.gov.pl. [dostęp 2015-10-27].
  4. Ludomir Grzybowski: Opis powstania polskiego w roku 1863 i 1864 w województwie krakowskim. Kielce: 1994. ISBN 83-7133-005-7.
  5. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-09-30.
  6. RDLP w Krakowie: Posadzono 96 Dębów Smoleńskich (pol.). lasy.gov.pl, 2010-04-19. [dostęp 2010-10-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]