Grand Prix Europy na Żużlu 2002

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Unia Europejska Grand Prix Europy 2002
Speedway Grand Prix of Europe
Informacje ogólne
Data 14 września 2002
Miasto Unia Europejska Polska Chorzów
Eliminacja 8 z 10 (50)
Sędzia Wielka Brytania Mike Posselwhite
Informacje o stadionie
Stadion Stadion Śląski
Pojemność 48 000
Długość toru 368 m
Nawierzchnia tor żużlowy
Wyniki turnieju
Widzów 21 000
NCD Szwecja Tony Rickardsson
67,11 s (w biegu 10)
1. miejsce Dania Nicki Pedersen
2. miejsce Australia Jason Crump
3. miejsce Szwecja Mikael Karlsson

Wyniki Grand Prix Europy 2002, ósmej eliminacji Mistrzostw Świata Grand Prix w sezonie 2002.

Były to drugie zawody o Wielką Nagrodę Europy, a pierwsze w Chorzowie.

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Stawkę 22 stałych uczestników Grand Prix uzupełniło 2 zawodników z dziką kartą: (Jarosław Hampel i Lee Richardson). Kontuzjowanych Carla Stonehewera i Grzegorza Walaska zastąpili dwóch zawodników kwalifikowanej rezerwy Peter Karlsson i Piotr Protasiewicz. W nawiasach podano numery stałe.

  1. (5) Leigh Adams (Australia)
  2. (1) Tony Rickardsson (Szwecja)
  3. (14) Lukáš Dryml (Czechy)
  4. (11) Greg Hancock (Stany Zjednoczone)
  5. (2) Jason Crump (Australia)
  6. (7) Mikael Karlsson (Szwecja)
  7. (4) Ryan Sullivan (Australia)
  8. (17) Rune Holta (Norwegia)
  9. (12) Nicki Pedersen (Dania)
  10. (22) Krzysztof Cegielski (Polska)
  11. (8) Todd Wiltshire (Australia)
  12. (13) Scott Nicholls (Wielka Brytania)
  13. (6) Billy Hamill (Stany Zjednoczone)
  14. (9) Mark Loram (Wielka Brytania)
  15. (3) Tomasz Gollob (Polska)
  16. (10) Niklas Klingberg (Szwecja)
  17. (20) Andreas Jonsson (Szwecja)
  18. (15) Carl Stonehewer (Wielka Brytania) (26) Piotr Protasiewicz (Polska)
  19. (21) Sebastian Ułamek (Polska)
  20. (19) Grzegorz Walasek (Polska) (25) Peter Karlsson (Szwecja)
  21. (16) Andy Smith (Wielka Brytania)
  22. (18) Matej Ferjan (Słowenia)
  23. (23) Jarosław Hampel (Polska)
  24. (24) Lee Richardson (Wielka Brytania)

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Attention niels epting.svg Liczby w tabeli oznaczają miejsce w biegu, a nie punkty. W latach 1998-2004 w Grand Prix występ w następnym biegu zależał od wcześniejszego występu.
Msc Zawodnik Pkt Turniej eliminacyjny Turniej główny Finały
Runda 1 Runda 2 Runda 1 Runda 2 1/2 F
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25
1 Dania (12) Nicki Pedersen 25 2 1 2 2 2 1
2 Australia (2) Jason Crump 20 1 1 3 1 2 2
3 Szwecja (7) Mikael Karlsson 18 3 2 1 1 3
4 Szwecja (1) Tony Rickardsson 16 1 2 1 1 4
5 Wielka Brytania (13) Scott Nicholls 13 3 2 2 1 2 3
6 Polska (22) Krzysztof Cegielski 13 1 3 1 1 4 1 3
7 Australia (4) Ryan Sullivan 11 2 4 1 2 4W
8 Australia (5) Leigh Adams 11 3 3 1 2 4
9 Stany Zjednoczone (6) Billy Hamill 8 2 1 3 2 3
10 Czechy (14) Lukáš Dryml 8 4 2 4W 3
11 Wielka Brytania (9) Mark Loram 7 2 2 3 2 4
12 Norwegia (17) Rune Holta 7 4 1 3W 4
13 Szwecja (10) Niklas Klingberg 6 1 4 2 4 3
14 Stany Zjednoczone (11) Greg Hancock 6 2 3 3
15 Polska (3) Tomasz Gollob 5 2 2 4D 4U
16 Polska (21) Sebastian Ułamek 5 1 3 1 4 4
17 Polska (23) Jarosław Hampel 4 4 1 3
18 Wielka Brytania (24) Lee Richardson 4 3 2 3D
19 Szwecja (20) Andreas Jonsson 3 4 1 4u/w
20 Szwecja (25) Peter Karlsson 3 1 4D 4
21 Australia (8) Todd Wiltshire 2 4 3
22 Wielka Brytania (16) Andy Smith 2 4 3
23 Słowenia (18) Matej Ferjan 1 3 4
24 Polska (26) Piotr Protasiewicz 1 3 4
Msc Zawodnik Pkt 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25
Runda 1 Runda 2 Runda 1 Runda 2 1/2 F
Turniej eliminacyjny Turniej główny Finały

d - defekt • u - upadek • w - wykluczenie • c - czas 2 minut • t - taśma
ns - nie startował • nk - niesklasyfikowany

tor A - wewnętrzny tor B tor C tor D - zewnętrzny
ELIMINATOR - zawodnik z trzeciej i czwartej pozycji odpadają z turnieju biegi rozgrzewkowe dla rozstawionej ósemki
wyznaczają jedynie pola startowe w biegach 13-16

Bieg po biegu[edytuj | edytuj kod]

  1. Klingberg, Pedersen, Richardson, Jonsson
  2. Cegielski, Gollob, Protasiewicz, Hampel
  3. Ułamek, Loram, Ferjan, Wiltshire
  4. P. Karlsson, Hamill, Nicholls, Smith
  5. Hampel, Richardson, Smith, Ferjan
  6. Jonsson, Nicholls, Wiltshire, Protasiewicz
  7. Hamill, Gollob, Ułamek, Klingberg
  8. Pedersen, Loram, Cegielski, P. Karlsson (d)
  9. Crump, Hancock, Adams, Holta
  10. Rickardsson, Sullivan, M. Karlsson, Dryml
  11. Ułamek, Nicholls, Hampel, P. Karlsson
  12. Cegielski, Klingberg, Richardson (d), Jonsson (u/w)
  13. Crump, Dryml, Hamill, Klingberg
  14. Nicholls, Pedersen, Adams, Sullivan
  15. Cegielski, M. Karlsson, Hancock, Gollob (4d)
  16. Holta, Rickardsson, Loram, Ułamek
  17. Sullivan, Hamill, Hancock, Ułamek
  18. Adams, Loram, Klingberg, Gollob (u)
  19. Richardson, Pedersen, Crump, Cegielski
  20. M. Karlsson, Nicholls, Holta (u/w), Dryml (u/w)
  21. Crump, Sullivan, Dryml, Loram
  22. Cegielski, Adams, Hamill, Holta
  23. Rickardsson, Crump, Nicholls, Adams
  24. M. Karlsson, Pedersen, Cegielski, Sullivan (w)
  25. Pedersen, Crump, M. Karlsson, Rickardsson

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ryan Sullivan – sprawca karambolu z 24. biegu.

Pierwszą chorzowską Wielką Nagrodę Europy wygrał Duńczyk Nicki Pedersen, dla którego było to pierwsze zwycięstwo w turnieju Grand Prix. W finale pokonał Australijczyka Jasona Crumpa i Szweda Mikaela Karlssona.

Wszyscy Polacy wystąpili od turnieju eliminacyjnego. Choć na liście startowej znajdowało się aż 5 Polaków, tylko Krzysztof Cegielski awansował do półfinału. Szóste miejsce, jakie zajął, pozostaje jego najlepszych osiągnięciem w historii jego startów w cyklu Grand Prix. Tomasz Gollob, Sebastian Ułamek i Jarosław Hampel zajęli miejsca 15-17, a Piotr Protasiewicz ostatnie. Warto odnotować, iż obsada drugiego biegu składała się wyłącznie z Polaków – co było pierwszym takim przypadkiem.

W biegu 10. ze startu najlepiej wyszedł – aktualny mistrz świata i lider cyklu GP – Szwed Tony Rickardsson. Jednak na wyjściu z pierwszego łuku postawiło mu motocykl i spadł na ostatnie miejsce. Na dystansie wyprzedzał jednak kolejnych rywali, w tym Australijczyka Ryana Sullivana, wicelidera cyklu. Rickardsson uczynił to w czasie 67,11 s, czym ustanowił nowy rekord przebudowanego toru.

Do niecodziennej sytuacji doszło w biegu 20. Najpierw motocykla nie opanował Czech Lukáš Dryml. Sędzia nie zdążył przerwać biegu, a prowadzący w biegu Norweg Rune Holta upadł. Sędzia wykluczył obu zawodników, przy czym Holta – który upadł później – został sklasyfikowany na trzecim miejscu.

Drugi półfinał (bieg 24.) zakończył się groźnie wyglądającym karambolem. Na ostatniej prostej przez nikogo nieatakowany Ryan Sullivan wjechał w jedną z dziur i wpadł w bandę. Jadący na ostatniej pozycji Krzysztof Cegielski nie miał szans ominąć motocykl Sullivana i z impetem wpadł na maszynę Australijczyka. Choć oboje zawodnicy sami opuścili tor, zostali odwiezieni do szpitala: Cegielski na prześwietlenie bolącej kostki, a Sullivan z podejrzeniem kontuzji barku. Po zawodach Cegielski, tak skomentował ten wypadek: Przeleciałem kilka metrów i mocno uderzyłem się o tor. Bardzo boli mnie noga. Mam nadzieję, że to nic poważnego. Zadrapaniami na twarzy się nie martwię (...). Mimo wszystko, to były dla mnie dobre zawody. Odniosłem największy sukces w moich dotychczasowych startach w Grand Prix.

W dniu zawodów zawodnicy zwracali uwagę na tworzące się koleiny i dziury na torze (było to po części skutki padającego tego dnia deszczu). Pomimo iż przez całe zawody ubijano i równano tor, część żużlowców miała problemy z płynną jazdą po chorzowskim owalu.

Klasyfikacja przejściowa[edytuj | edytuj kod]

Lp. Zawodnik Suma Norwegia Polska Wielka Brytania Słowenia Szwecja Czechy Skandynawia Dania Australia
1 Szwecja (1) Tony Rickardsson 148 25 20 13 13 25 16 20 16    
2 Australia (4) Ryan Sullivan 134 20 13 25 25 11 18 11 11    
3 Australia (2) Jason Crump 128 16 16 11 11 16 25 13 20    
4 Australia (5) Leigh Adams 115 13 13 16 13 13 11 25 11    
5 Szwecja (7) Mikael Karlsson 103 18 7 18 11 11 7 13 18    
6 Wielka Brytania (9) Mark Loram 91 8 18 8 18 13 13 6 7    
7 Polska (3) Tomasz Gollob 89 7 25 11 20 8 8 5 5    
8 Stany Zjednoczone (11) Greg Hancock 84 8 4 4 8 18 20 16 6    
9 Czechy (14) Lukáš Dryml 76 5 1 6 7 20 11 18 8    
10 Stany Zjednoczone (6) Billy Hamill 70 11 11 7 7 7 13 6 8    
11 Australia (8) Todd Wiltshire 57 11 8 20 6 1 2 7 2    
15 Dania (12) Nicki Pedersen 56 2 4 2 5 4 6 8 25    
13 Norwegia (17) Rune Holta 53 1 11 5 5 6 7 11 7    
12 Szwecja (20) Andreas Jonsson 53 3 8 7 16 7 5 4 3    
14 Polska (22) Krzysztof Cegielski 51 4 3 1 8 6 8 8 13    
16 Wielka Brytania (13) Scott Nicholls 44 3 5 8 4 4 7 13    
17 Wielka Brytania (15) Carl Stonehewer 30 13 5 2 1 2 4 3    
21 Polska (21) Sebastian Ułamek 30 2 6 5 4 3 3 2 5    
18 Szwecja (10) Niklas Klingberg 32 5 3 3 3 5 3 4 6    
19 Wielka Brytania (16) Andy Smith 27 4 6 4 6 2 2 1 2    
20 Polska (19) Grzegorz Walasek 25 7 2 3 3 5 5    
24 Wielka Brytania (24) Lee Richardson 17 13 4    
23 Szwecja (23) (25) Peter Karlsson 16 8 5 3    
22 Słowenia (18) Matej Ferjan 14 1 1 1 2 1 6 1 1    
25 Polska (23) (26) Piotr Protasiewicz 12 7 4 1    
26 Norwegia (23) Lars Gunnestad 6 6    
31 Polska (23) (24) Jarosław Hampel 6 2 4    
27 Wielka Brytania (23) Joe Screen 6 6    
28 Finlandia (24) Kai Laukkanen 6 6    
29 Dania (23) Bjarne Pedersen 3 3    
30 Szwecja (24) Freddie Eriksson 3 3    
32 Węgry (24) Sándor Tihanyi 2 2    
33 Szwecja (24) David Ruud 2 2    
34 Słowenia (23) Izak Šantej 1 1    
35 Czechy (23) Bohumil Brhel 1 1    
36 Czechy (24) Aleš Dryml 1 1    
Lp. Zawodnik Suma Norwegia Polska Wielka Brytania Słowenia Szwecja Czechy Skandynawia Dania Australia

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zimna Magdalena, Nowy bohater, [w:] Gazeta Pomorska z dnia 16 września 2002, s. 32.