Greckokatolickie Seminarium Generalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Greckokatolickie Seminarium Generalnegreckokatolickie seminarium duchowne, utworzone we Lwowie w 1784 dekretem cesarza Józefa II.

Seminarium do 1792 kształciło studentów, również seminarzystów z innych prowincji Austrii (m.in. z Bukowiny), jak również Węgier (m.in. z Siedmiogrodu).

Seminarium zajmowało się kształtowaniem i wychowywaniem studentów, jak również prowadziło zajęcia z liturgiki oraz śpiewu, natomiast inne zajęcia odbywały się na wydziale teologii Uniwersytetu Lwowskiego.

W 1845 biskup Iwan Snihurśkyj utworzył Greckokatolickie Seminarium Duchowne w Przemyślu, do którego przeszli studenci z terenu eparchii przemyskiej.

Seminarium Generalne zostało rozwiązane rozporządzeniem cesarskim z 13 lipca 1893, a na jego miejsce utworzono trzy diecezjalne greckokatolickie seminaria duchowne - lwowskie, stanisławowskie i tarnopolskie.

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

1783–1784. ks. Antoni Angełłowicz.
1784–1787. ks. Mychajło Szczawnyćkyj.
1787–1797. ks. Antoni Angełłowicz.
? – ?. ks. Mikołaj Skorodyński.
1814–1820. ks. Iwan Ławriwśkyj.
1832-1836. ks. Stefan Tełechowśkyj.
1837–1848. ks. Grzegorz Jachimowicz.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Maciak, Próba porozumienia polsko-ukraińskiego w Galicji w latach 1888-1895, Warszawa 2006, ​ISBN 978-83-235-0276-0​.