Greet Minnen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Greet Minnen
ilustracja
Państwo  Belgia
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1997
Turnhout
Gra praworęczna, oburęczny bekhend
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 103 (2 marca 2020)
Australian Open 2R (2020)
Roland Garros 1R (2020)
Wimbledon 3Q (2019)
US Open 1R (2020)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA, 0 ITF
Najwyżej w rankingu 112 (30 września 2019)
Australian Open 1R (2020)
Roland Garros 2R (2020)
Wimbledon 2R (2019)

Greet Minnen (ur. 14 sierpnia 1997 w Turnhout) – belgijska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W rozgrywkach zawodowych zadebiutowała w lipcu 2014 roku w turnieju ITF w belgijskiej miejscowości Maaseik. W seniorskim debiucie doszła aż do finału, w którym przegrała z o trzy lata starszą Manon Arcangioli. We wrześniu 2015 roku w Pétange wygrała pierwszy tytuł w zawodowej karierze (ITF 15 000 $).

2018[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2018 roku doszła do ćwierćfinału ITF $15 000 w Solarino. Trzy tygodnie później, w trzecim podejściu w tym samym turnieju, odniosła czwarte zwycięstwo singlowe w rozgrywkach ITF. W maju wygrała w tureckiej Antalyi, w sierpniu w Oldenzaal oraz we wrześniu w Santarém.

W październiku wystąpiła po raz pierwszy w karierze w rozgrywkach WTA, w parze z Alison Van Uytvanck wystartowała w turnieju w Luksemburgu. W pierwszej rundzie pokonały rozstawione z numerem czwartym Dalilę Jakupović i Renatę Voráčovą 6:7(7), 7:6(2), 10–5. W półfinale druga para turnieju Kirsten FlipkensJohanna Larsson skreczowała w drugim secie przy stanie 7:6(6), 3:1 dla Belgijek. W meczu mistrzowskim zmierzyły się z duetem Wiera ŁapkoMandy Minella. Zwycięstwo 7:6(3), 6:2 było dla Minnen pierwszym triumfem w turnieju WTA i to w debiucie. Po tym sukcesie awansowała aż o 508 pozycji w rankingu deblowym WTA – w notowaniu z 22 października została sklasyfikowana na 215. miejscu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Prywatnie związana jest z inną belgijską tenisistką Alison Van Uytvanck[1].

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A 2R 1R 0 / 2 1 – 2
French Open A A A A A A Q3 1R 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A A A Q3 NH 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A A Q1 1R 0 / 1 0 – 1
Ranking na koniec roku 932 457 323 828 316 123 110 0 / 4 1 – 4

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A 1R A 0 / 1 0 – 1
French Open A A A A A A A 2R 0 / 1 1 – 1
Wimbledon A A A A A A 2R NH 0 / 1 1 – 1
US Open A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku 714 605 221 171 108 0 / 3 2 – 3

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Greet Minnen nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)

Gra podwójna 1 (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 20 października 2018 Luksemburg Twarda (hala) Belgia Alison Van Uytvanck Białoruś Wiera Łapko
Luksemburg Mandy Minella
7:6(3), 6:2

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna 1 (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Australian Open (0–1)
French Open (0–0)
Wimbledon (0–0)
US Open (0–0)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (0–1)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2015 Australia Australian Open Twarda Niemcy Katharina Hobgarski Czechy Miriam Kolodziejová
Czechy Markéta Vondroušová
5:7, 4:6

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jim Buzinski: Alison Van Uytvanck in relationship with fellow pro tennis player Greet Minnen (ang.). outsport.com, 2018-03-05. [dostęp 2018-07-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]