Grigorij Dmitriuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grigorij Dmitriuk
Григорий Дмитрюк
generał-major lotnictwa generał-major lotnictwa
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1920
Władywostok, Rosyjska FSRR
Data i miejsce śmierci 27 kwietnia 1982
Leningrad, Rosyjska FSRR
Przebieg służby
Lata służby 1938–1969
Siły zbrojne Armia Czerwona,
Wojskowe Siły Powietrzne
Jednostki 168. Rezerwowy Pułk Lotniczy,
821. Pułk Lotnictwa Myśliwskiego,
494. Pułk Lotnictwa Myśliwskiego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa (front wschodni),
Wojna koreańska
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za Zasługi Bojowe” Medal za Obronę Radzieckiego Obszaru Podbiegunowego

Grigorij Fiedosiejewicz Dmitriuk (ros. Григорий Федосеевич Дмитрюк, ur. 12 marca 1920 we Władywostoku, zm. 27 kwietnia 1982 w Leningradzie) – radziecki generał major lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Skończył 9 klas szkoły i aeroklub we Władywostoku, od grudnia 1938 służył w Armii Czerwonej, w 1940 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Batajsku i został młodszym lotnikiem 168 rezerwowego pułku lotniczego. We wrześniu 1941 został dowódcą klucza pułku myśliwców, w styczniu 1942 przeniesiono go na dowódcę klucza pułku lotniczego w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, od maja 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami. We wrześniu 1942 został zastępcą dowódcy eskadry, w marcu 1944 szturmanem (nawigatorem) eskadry, a w kwietniu 1944 jej dowódcą. W 1943 został lekko ranny w walce, a w 1944 zestrzelony. Do listopada 1944 wykonał 206 lotów bojowych, stoczył 37 walk powietrznych (w tym 61 zwiadowczych), strącił 18 samolotów wroga. W marcu 1946 został dowódcą eskadry 821 pułku lotniczego pułku myśliwskiego 9 Armii Powietrznej w Nadmorskim Okręgu Wojskowym, później służył w 494 pułku tamże, a od września 1950 w 190 Dywizji Lotniczej 54 Armii Powietrznej na Dalekim Wschodzie, w grudniu 1951 został dowódcą 821 pułku myśliwskiego. Od stycznia do sierpnia 1952 walczył w wojnie koreańskiej, wykonując ok. 50 lotów bojowych i strącając osobiście 5 amerykańskich samolotów. W 1956 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino, od listopada 1956 do września 1957 był zastępcą dowódcy 27 Lotniczej Dywizji Myśliwskiej 37 Armii Północnej Grupy Wojsk stacjonującej w Polsce, później dowódcą 131 Lotniczej Dywizji Myśliwskiej, a od kwietnia 1959 do sierpnia 1961 zastępcą dowódcy 41 Lotniczej Dywizji Myśliwskiej 76 Armii Powietrznej w Leningradzkim Okręgu Wojskowym. Od sierpnia 1961 dowodził 303 Lotniczą Dywizją Myśliwską (od 22 lutego 1963 w stopniu generała majora lotnictwa), od sierpnia 1966 do listopada 1969 był zastępcą dowódcy Sił Wojskowo-Powietrznych Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, następnie zakończył służbę wojskową. Jego imieniem nazwano szkołę we Władywostoku.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I inne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]