Grisza Filipow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grisza Filipow
Гриша Филипов
Pełne imię i nazwisko Georgi Stanczew Filipow
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1919
Kadijewka
Data i miejsce śmierci 2 listopada 1994
Sofia
Premier Bułgarii
Okres od 18 czerwca 1981
do 19 czerwca 1986
Przynależność polityczna Bułgarska Partia Komunistyczna
Poprzednik Stanko Todorow
Następca Georgi Atanasow
Odznaczenia
Order 13 wieków Bułgarii

Georgi „Grisza” Stanczew Filipow bułg. Георги (Гриша) Станчев Филипов (ur. 13 lipca 1919 we wsi Kadijewka (Ukraina), zm. 2 listopada 1994 w Sofii[1]) – bułgarski działacz komunistyczny, deputowany do Zgromadzenia Narodowego 5. (1966–1971), 6. (1971–1976), 7. (1976–1981), 8. (1981–1986) i 9. (1986–1989) kadencji. Od 1940 członek Bułgarskiej Partii Komunistycznej (BPK).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na Ukrainie, w rodzinie bułgarskich emigrantów. W 1936 powrócił wraz z rodziną do Bułgarii[1]. Ukończył gimnazjum w Łoweczu, a w 1940 studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu Sofijskiego. W tym samym roku wstąpił do Bułgarskiej Partii Komunistycznej.

W 1942 został ujęty przez policję i skazany na 12, a następnie na 15 lat więzienia za prowadzenie działalności antypaństwowej[1]. Karę odbywał w więzieniu w Łoweczu. Uwolniony w 1944, wkrótce potem wyjechał do Moskwy, gdzie w 1951 ukończył studia ekonomiczne[1].

W 1964 objął kierownictwo Centralnej Komisji Planowania. W latach 1966–1989 był deputowanym do Zgromadzenia Narodowego. W 1974 został członkiem Biura Politycznego BPK. W latach 1981–1986 kierował pracami bułgarskiego rządu[1].

Po dymisji ze stanowiska premiera przewodniczył komisji ekonomiczno-społecznej, działającej przy KC BPK. 20 kwietnia 1990 został usunięty z partii[1]. Oskarżony o defraudację, zmarł w więzieniu, zanim rozpoczął się proces.

W życiu prywatnym był żonaty (żona Weliczka Filipowa), miał trzech synów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 482. ISBN 978-954-430-603-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Angeł Curakow: Encikłopedia prawitelstwata na Byłgaria. Sofia: 2005. ISBN 954-402-058-6. (bułg.)