Gromada Kałęczyny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kałęczyny
gromada
1954–1972
Państwo  PRL
Województwo białostockie
Powiat ełcki
Data powstania 4 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1972
Siedziba Kałęczyny
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 8
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 13
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Kałęczyny – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Kałęczyny z siedzibą GRN w Kałęczynach utworzono – jako jedną z 8759 gromad[3] – w powiecie ełckim w woj. białostockim, na mocy uchwały nr 13/V WRN w Białymstoku z dnia 4 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Giże, Kałęczyny i Żelazki ze zniesionej gminy Wiśniowo Ełckie oraz obszary dotychczasowych gromad Koziki, Mrozy Wielkie, Regiel i Sordachy i obszar lasów państwowych o pow. 198,52 ha z dotychczasowej gromady Szyba ze zniesionej gminy Ełk w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 13 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

1 stycznia 1972 z gromady Kałęczyny wyłączono wsie Giże, Kałęczyny i Żelazki włączając je do gromady Wiśniowo Ełckie[8][9], po czym gromadę Kałęczyny zniesiono a jej (pozostały) obszar włączono do nowo utworzonej gromady Ełk[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr 13/V Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu ełckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 30 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 2 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 49)
  7. Uchwała Nr 41/203 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ełku z dnia 5 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 7 października 1954 r., Nr. 7, Poz. 29)
  8. Uchwała Nr XIII/43/71 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 26 października 1971 r. w sprawie zmiany granic niektórych gromad oraz ustalenia siedzib niektórych gromadzkich rad narodowych w woj. białostockim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 24 grudnia 1971 r., Nr. 18, Poz. 233)
  9. Z nieznanych powodów w uchwale XII/43/71 szczególnie wydorębniono część lasów państwowych Nadleśnictwa Ełk obręb Mrozy Wielkie o powierzchni 239,87 ha, obejmującą oddziały Nr Nr 4a, 3, 4, 5, 7, 1, 20—23, 6/1 oraz część lasów państwowych Nadleśnictwa Ełk obręb Regiel o powierzchni 27,97 ha, obejmującą oddział Nr 187 włączone do nowo utworzonej gromady Ełk, mimo że obszar ten i tak wszedłby do tej gromady na mocy uchwały XIII/42/71
  10. Uchwała Nr XIII/42/71 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 26 października 1971 r. sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie białostockim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku z dnia 24 grudnia 1971 r., Nr. 18, Poz. 232)