Gromada Marciszów (powiat zawierciański)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marciszów
gromada
1954–1965
Państwo  PRL
Województwo katowickie
Powiat zawierciański
Data powstania 5 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1965
Siedziba Marciszów
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 2
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 12
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Marciszów – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Marciszów z siedzibą GRN w Marciszowie (obecnie w granicach Zawiercia) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie zawierciańskim w woj. stalinogrodzkim, na mocy uchwały nr 24/54 WRN w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady[5] Marciszów ze zniesionej gminy Poręba oraz obszar dotychczasowej gromady Kosowska Niwa (z wyłączeniem kolonii Borowe Pole) ze zniesionej gminy Mrzygłód w tymże powiecie[6]. Dla gromady ustalono 12 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

1 stycznia 1959 do gromady Marciszów włączono enklawy miasta Zawiercia (miasto na prawach powiatu w tymże województwie), położone w granicach gromady Marciszów o powierzchni 2,2175 ha i 9,5016 ha[8].

20 grudnia 1956 województwo stalinogrodzkie przemianowano (z powrotem) na katowickie[9].

1 stycznia 1965 gromadę Marciszów zniesiono, a jej obszar włączono do Zawiercia (miasta na prawach powiatu) w tymże powiecie[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr 24/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu zawierciańskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 15 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 54)
  7. Uchwała Nr 46/360 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Zawierciu z 4. X. 1954 w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 8 października 1954 r., Nr. 8, Poz. 47)
  8. Dz.U. z 1958 r. nr 69, poz. 341
  9. Dz.U. z 1956 r. nr 58, poz. 269
  10. Dz.U. z 1965 r. nr 1, poz. 1