Gromada Poręba I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poręba I
gromada
1954–1957
Państwo  PRL
Województwo katowickie
Powiat zawierciański
Data powstania 5 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1957
Siedziba Poręba I (obecnie główna część miasta Poręby)
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 4
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 27
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Poręba I – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Poręba I z siedzibą GRN w Porębie I (obecnie główna część miasta Poręby) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie zawierciańskim w woj. stalinogrodzkim, na mocy uchwały nr 24/54 WRN w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Dziechciarze, Krzemienda, Krawce i Poręba I ze zniesionej gminy Poręba w tymże powiecie; a także oddziały leśne nr nr 35–50 i 69–71 z Nadleśnictwa Łysa Góra[6]. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

20 grudnia 1956 województwo stalinogrodzkie przemianowano (z powrotem) na katowickie[8].

1 stycznia 1957 gromadę Poręba I zniesiono w związku z nadaniem jej statusu osiedla[9], któremu rok później (1 stycznia 1958) – po przyłączeniu do niego obszaru zniesionej gromady Poręba II – zmieniono nazwę na Poręba[10].

1 stycznia 1959 do osiedla Poręba włączono enklawy miasta Zawiercia (miasto na prawach powiatu w tymże województwie), położone w granicach osiedla Poręba o powierzchni 10,6937 ha i 1,1831 ha[11].

1 stycznia 1973 Poręba otrzymała status miasta[12] a 27 maja 1975 stała się częścią Zawiercia[13]. 1 października 1982 odzyskała samodzielność[14].

Zobacz też: gromada Poręba II.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr 24/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu zawierciańskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 15 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 54)
  7. Uchwała Nr 46/360 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Zawierciu z 4. X. 1954 w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 8 października 1954 r., Nr. 8, Poz. 47)
  8. Dz.U. z 1956 r. nr 58, poz. 269
  9. Dz.U. z 1957 r. nr 8, poz. 31
  10. Dz.U. z 1957 r. nr 57, poz. 279
  11. Dz.U. z 1958 r. nr 69, poz. 341
  12. Dz.U. z 1972 r. nr 50, poz. 327
  13. Dz.U. z 1975 r. nr 15, poz. 87
  14. Dz.U. z 1982 r. nr 23, poz. 164