Gromada Tarnówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tarnówka
gromada
1954–1973
Państwo  PRL
Województwo koszalińskie
Powiat złotowski
Data powstania 5 października 1954
Data likwidacji 1 stycznia 1973
Siedziba Tarnówka
Szczegółowy podział administracyjny (1954)
Liczba sołectw 4
Liczba reprezentantów
Liczba członków GRN (1954) 24
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gromada Tarnówka – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972.

Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954[1] do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973[2], tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972[3][4].

Gromadę Tarnówka z siedzibą GRN w Tarnówce utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski[3] – w powiecie złotowskim w woj. koszalińskim na mocy uchwały nr 43/54 WRN w Koszalinie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad[5] Tarnówka (bez gruntów PGR Pomiarki), Sokolno i Osówka (bez gruntów PGR Pomiarki) ze zniesionej gminy Tarnówka w powiecie złotowskim oraz obszar dotychczasowej gromady Ptusza ze zniesionej gminy Szwecja w powiecie wałeckim w tymże województwie[6]. Dla gromady ustalono 24 członków gromadzkiej rady narodowej[7].

1 stycznia 1958 do gromady Tarnówka włączono wsie Płytnica i Piecemin ze zniesionej gromady Krępsko w powiecie wałeckim w tymże województwie[8].

31 grudnia 1961 do gromady Tarnówka włączono wsie Piecewo i Węgierce ze zniesionej gromady Zalesie w tymże powiecie[9].

Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[10]. 1 stycznia 1973 w powiecie złotowskim reaktywowano gminę Tarnówka[11] (zniesioną przejściowo w latach 1977-1982[12][13]).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  2. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312
  3. a b Podział administracyjny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Warszawa: Urząd Rady Ministrów – Biuro do spraw Prezydiów Rad Narodowych, 1956.
  4. Mała Encyklopedia Powszechna PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1959.
  5. Gromady istniały także po II wojnie światowej jako jednostka pomocnicza gmin.
  6. Uchwała Nr 43/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady województwa koszalińskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 23 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 27 listopada 1954 r., Nr. 17, Poz. 72, § 12)
  7. Uchwała Nr 77/287 Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Złotowie z dnia 4 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych powiatu złotowskiego (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 9 października 1954 r., Nr. 12, Poz. 44)
  8. Dz.U. z 1957 r. nr 59, poz. 308
  9. Uchwała Nr 18 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 14 października 1961 w sprawie zmian granic niektórych gromad oraz przeniesienia siedzib niektórych gromadzkich rad narodowych w województwie koszalińskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 16 grudnia 1961 r., Nr. 14, Poz. 76)
  10. Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny – Biuro Spisów, 1971.
  11. Uchwała Nr XXIII/77/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 9 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie koszalińskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Koszalinie z dnia 20 grudnia 1972 r., Nr 13, Poz. 76)
  12. Dz.U. z 1976 r. nr 41, poz. 244
  13. Dz.U. z 1982 r. nr 23, poz. 166