Grzegorz (Zakalak)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz
Hryhorij Zakalak
biskup mukaczewski i użhorodzki
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 5 lutego 1908
Chodorów
Data śmierci 9 lutego 1984
Miejsce pochówku Mukaczewo
biskup mukaczewski i użhorodzki
Okres sprawowania 1965–1977
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia mukaczewska i użhorodzka
Śluby zakonne 17 września 1956
Diakonat 8 czerwca 1936
Prezbiterat 15 czerwca 1936
Nominacja biskupia 11 września 1956
Sakra biskupia 27 września 1956
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 27 września 1956
Miejscowość Odessa
Miejsce Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Konsekrator Aleksy I
Współkonsekratorzy Borys (Wik), Antoni (Pelwecki), Palladiusz (Kaminski), Nektariusz (Grigorjew), Sergiusz (Kostin)

Grzegorz, imię świeckie Hryhorij Mychajłowycz Zakalak (ur. 5 lutego 1908 w Chodorowie, zm. 9 lutego 1984) – ukraiński duchowny greckokatolicki, członek grupy inicjatywnej przygotowującej siłowe przyłączenie struktur Kościoła greckokatolickiego do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, następnie biskup prawosławny.

Ukończył gimnazjum klasyczne w Stanisławowie w 1928, w 1932 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1936 ukończył greckokatolickie seminarium duchowne w Stanisławowie i przyjął święcenia diakońskie (8 czerwca), a następnie kapłańskie (15 czerwca 1936) z rąk biskupa biskupa stanisławskiego Grzegorza Chomyszyna. W 1938 został proboszczem cerkwi Opieki Matki Bożej w Stanisławowie.

Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Stanisławowa i rozpoczęciu prześladowań duchowieństwa greckokatolickiego ks. Zakalak został członkiem grupy inicjatywnej na rzecz przyłączenia parafii greckokatolickich do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Brał aktywny udział w pseudosoborze lwowskim w 1946, zaś rok później otrzymał godność protoprezbitera. Od 1949 był sekretarzem zarządu prawosławnej eparchii stanisławowskiej. W 1954 został nagrodzony prawem noszenia mitry. 11 września 1956 otrzymał nominację biskupią. W związku z tym 17 września 1956 złożył wieczyste śluby mnisze w Ławrze Poczajowskiej, zaś 21 września otrzymał godność archimandryty.

27 września 1956 w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w Odessie miała miejsce jego chirotonia na biskupa drohobyckiego i samborskiego, w której jako konsekratorzy wzięli udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy I, arcybiskupi chersoński i odeski Borys, stanisławowski i kołomyjski Antoni, lwowski i tarnopolski Palladiusz, kiszyniowski i mołdawski Nektariusz oraz biskup noworosyjski Sergiusz. W 1959 przeniesiony na katedrę czerniowiecką i bukowińską. Rok później objął zarząd eparchii lwowskiej i tarnopolskiej, pozostając do 1961 ordynariuszem eparchii czerniowieckiej. W październiku 1964 ponownie mianowany biskupem czerniowieckim, jedenaście dni po nominacji odszedł w stan spoczynku na własną prośbę, motywując ją chorobą. W lutym 1965 został mianowany arcybiskupem mukaczewskim i zarządzał eparchią przez dwanaście lat. Zmarł w 1984, pozostając w stanie spoczynku i został pochowany na cmentarzu w Mukaczewie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Michał (Melnyk)
Biskup drohobycki
1956 – 1959
Następca
Eparchia zlikwidowana
Poprzednik
Eumeniusz (Chorolski)
Biskup czerniowiecki
1959 – 1961
Następca
Damian (Marczuk)
Poprzednik
Palladiusz (Kaminski)
Biskup lwowski
1960 – 1964
Następca
Damian (Marczuk)
Poprzednik
Damian (Marczuk)
Biskup czerniowiecki
1964
Następca
Metody (Menzak)
Poprzednik
Bogolep (Ancuch)
Biskup mukaczewski
1965 – 1977
Następca
Sawa (Babyneć)