Grzegorz Braun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Braun
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1967
Toruń
Zawód reżyser, scenarzysta, polityk
Współmałżonek Aleksandra Gruziel
Lata aktywności od 1990
Strona internetowa
Regionalne wybory kandydata Konfederacji Wolność i Niepodległość na prezydenta, Kielce (14 grudnia 2019)

Grzegorz Michał Braun (ur. 11 marca 1967 w Toruniu) – polski reżyser, scenarzysta, nauczyciel akademicki, publicysta i polityk. Kandydat na urząd Prezydenta RP w wyborach w 2015, poseł na Sejm IX kadencji, prezes partii politycznej Konfederacja Korony Polskiej i jeden z liderów federacyjnej partii Konfederacja Wolność i Niepodległość.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1990 ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim[1]. Podjął pracę na tej uczelni i do 2007 prowadził tam zajęcia z dziennikarstwa. W 1993 ukończył studia podyplomowe na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego.

W 1990–1994 był publicystą i członkiem redakcji kwartalnika „Fronda[2]. Później zaś pracował m.in. dla Radia Wrocław. Jako reżyser filmowy ma w dorobku ponad 20 tytułów, wśród nich m.in. stworzony w 2005 film dokumentalny pt. Plusy dodatnie, plusy ujemne o kontaktach Lecha Wałęsy z SB. Jest także współtwórcą telewizyjnego cyklu Errata do biografii, ujawniającego agenturalne wątki w życiorysach znanych Polaków. Został publicystą m.in. w miesięczniku „Opcja na Prawo” oraz w dwumiesięczniku „Magna Polonia.

W 2015 premierę miał serial filmowy autorstwa Grzegorza Brauna pt. Zamach Smoleński, dotyczący katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010[3].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od 1987 współorganizował akcje Pomarańczowej Alternatywy[1]. W związku ze swoją działalnością opozycyjną był rozpracowywany przez Służbę Bezpieczeństwa[4]. W 1988 i 1989 był uczestnikiem i jednym z organizatorów strajków studenckich na Uniwersytecie Wrocławskim[1]. Działał też w ruchu Solidarność Polsko-Czesko-Słowacka[2].

W wyborach parlamentarnych w 2007 został ogłoszony jako kandydat Unii Polityki Realnej do Senatu[5], jednak nie zebrał wymaganej do startu liczby podpisów.

W wyborach prezydenckich w 2010 znalazł się w komitecie poparcia Jarosława Kaczyńskiego[6]. W wyborach samorządowych w tym samym roku bez powodzenia kandydował do rady miasta Wrocławia z listy komitetu Polski Wrocław[7].

24 stycznia 2015 ogłosił decyzję o kandydowaniu na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w wyborach w 2015[8]. W przeprowadzonych 10 maja wyborach zajął 8. miejsce spośród 11 kandydatów, zdobywając 124 132 głosy (0,83% głosów ważnych)[9]. Zapowiedział oddanie głosu w II turze na Andrzeja Dudę[10]. Na wybory parlamentarne w tym samym roku powołał KWW Grzegorza Brauna „Szczęść Boże!”, który wystartował w części okręgów do Sejmu i wystawił jednego kandydata do Senatu. Sam Grzegorz Braun nie kandydował.

Po wyborach prezydenckich w 2015 wystąpił z inicjatywą o nazwie „Pobudka”, stawiając za cel realizację programu pracy organicznej na rzecz wolności, bezpieczeństwa, oraz emancypacji duchowej, intelektualnej i materialnej Polaków. Hasłem „Pobudki” jest „Kościół – Szkoła – Strzelnica – Mennica”[11]. Jest także członkiem rad nadzorczych fundacji Osuchowa i „Ojczyzna, Rodzina, Własność”[12][13].

25 stycznia 2019 ogłosił swój start w przedterminowych wyborach prezydenta Gdańska[14]. W głosowaniu 3 marca uzyskał 11,86% głosów, zajmując 2. miejsce spośród 3 kandydatów.

7 stycznia 2019 przystąpił wraz z Pobudką do powołanej na wybory do Parlamentu Europejskiego w tym samym roku koalicji, która przyjęła potem nazwę Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy[15][16]. Startował z jej listy w okręgu podkarpackim, zdobywając 33 072 głosy, jednak komitet nie przekroczył progu wyborczego[17].

W czerwcu 2019 zapowiedział powołanie własnej partii Konfederacja Korony Polskiej, która stała się członem zarejestrowanej w następnym miesiącu federacyjnej partii Konfederacja Wolność i Niepodległość[18][19] (KKP zarejestrowano w styczniu 2020). W wyborach parlamentarnych w 2019 otwierał listę Konfederacji WiN w okręgu rzeszowskim, zdobywając 31 148 głosów i uzyskując mandat posła na Sejm RP IX kadencji[20]. Zasiadł w jednolitym kole poselskim tej formacji. Brał udział w zorganizowanych przez nią prawyborach mających wyłonić kandydata w wyborach prezydenckich w 2020, przegrywając w ostatecznej rozgrywce z Krzysztofem Bosakiem z Ruchu Narodowego[21].

Konwencja wyborcza Konfederacji Wolność i Niepodległość w Kielcach (4 października 2019)

Poglądy polityczne[edytuj | edytuj kod]

Grzegorz Braun popiera w całości tradycyjną naukę Kościoła katolickiego w sprawach moralnych. Jest zwolennikiem całkowitego zakazu aborcji[22] oraz zapłodnienia in vitro, które określa mianem „niegodziwej procedury”[23]. Opowiada się jednak za karą śmierci (dla „morderców, zdrajców stanu, szpiegów i dezerterów”)[24]. Jest monarchistą i krytykiem demokracji[25]. Popiera pomysł formalnej intronizacji Jezusa Chrystusa na króla Polski[26]. Mimo sprzeciwu wobec czynnego homoseksualizmu, był przeciwnikiem karania za czyny homoseksualne[27], jednak w marcu 2019 oficjalnie opowiedział się za ich penalizacją „przynajmniej w sferze publicznej”[28].

Współpracuje z Organizacją Monarchistów Polskich[29], dla której wygłaszał prelekcje ideowe podczas spotkań w Warszawie i Wrocławiu. Jest przeciwnikiem Unii Europejskiej, którą określa „eurokołchozem”[30]. Wypowiada się również jako teoretyk, jego zdaniem pożądanych, zmian ustrojowych w Polsce oraz ewolucji od demokracji do monarchii[31][32][33].

Mówi o sobie, że jest daleki od anarchizmu oraz, że jest państwowcem, przy czym jest przeciwnikiem biurokratyzmu. Jego zdaniem narody cywilizowane to te, które „potrafią z jednej strony realizować interesy narodowe, mając na uwadze dobro wspólne, a z drugiej strony potrafią szanować jednostkę”. Rasizm i szowinizm, które jego zdaniem wynikają z oderwania od źródeł cywilizacji łacińskiej nazywa „odchyłem” oraz „przejawem myślenia plemiennego”. Takie postawy są jego zdaniem „dzikie” i „niecywilizowane”. W kwestiach gospodarczych odnosi się do zasady pomocniczości. Nie jest więc za tym, żeby państwo zajmowało się gospodarką „poza zapewnianiem równości dostępu do rynku”. Wyjątki przewiduje jednak też „w tych sferach gospodarki, w których waży się kwestia bezpieczeństwa państwa” (np. zbrojeniowego, energetycznego, surowcowego czy klimatycznego). Jego zdaniem państwo istnieje również w celu dopilnowania, aby „nie padali Polacy ofiarą zmów kartelowych”[34].

Wyniki wyborcze[edytuj | edytuj kod]

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2010 KWW Polski Wrocław Rada miasta Wrocławia nr 3 172 (0,56%)N[35]
2015 KW Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Grzegorza Michała Brauna Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej 124 132 (0,83%)N[36]
2019 KWW Grzegorza Brauna Prezydent miasta Gdańska 20 164 (11,86%)N[37]
2019 KWW Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy Parlament Europejski IX kadencji nr 9 33 072 (4,43%)N[38]
2019 Konfederacja Wolność i Niepodległość Sejm IX kadencji nr 23 31 148 (5,29%)T[39]

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Grzegorz Braun na manifestacji przeciwko ustawie JUST

Jest współtwórcą telewizyjnego cyklu Errata do biografii, ujawniającego agenturalne wątki w życiorysach znanych Polaków. Program był emitowany na antenach TVP. W kwietniu 2007 ogłosił, że znany językoznawca, profesor Jan Miodek, był konfidentem SB, za co został mu wytoczony proces, który przegrał[40]. Wrocławski Sąd Apelacyjny oddalił apelację Grzegorza Brauna[41][42], podobnie jak Sąd Najwyższy, który wyrokiem z 10 września 2009 dodatkowo nakazał Grzegorzowi Braunowi przeprosić Jana Miodka w prasie ogólnopolskiej i Radiu Wrocław. 29 maja 2010 Grzegorz Braun złożył skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka[43], powołując się na artykuł 10 (prawo do wolności słowa) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Postępowanie rozpoczęło się 14 marca 2013[43] i zakończyło się w listopadzie 2014 wyrokiem Trybunału stwierdzającym, że polskie postępowania sądowe bezspornie naruszyły wolność wypowiedzi i skazującym Polskę na wypłacenie odszkodowania i zadośćuczynienia Grzegorzowi Braunowi[44].

Wystąpienie Grzegorza Brauna 10 września 2012 w czasie debaty publicznej w warszawskim klubie Hybrydy stało się podstawą do rozpoczęcia przez Prokuraturę Rejonową Warszawa-Śródmieście postępowania wyjaśniającego, czy użyte przez niego sformułowania mogą być przestępstwem polegającym na wzywaniu do popełnienia zbrodni[45]. 16 kwietnia 2013 prokuratura umorzyła śledztwo w tej sprawie.

We wrześniu 2012 Prokuratura Rejonowa Warszawa-Wola podjęła decyzję o przedstawieniu reżyserowi zarzutów mających związek z incydentem na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie podczas ekshumacji jednej z ofiar katastrofy smoleńskiej. Zarzut naruszenia nietykalności cielesnej policjanta, wdarcia się na teren cmentarza i nieopuszczenie go pomimo żądania, został przedstawiony 3 stycznia 2013[46].

Prawomocnym wyrokiem sądowym z lutego 2015 został skazany na karę grzywny za atak na policjanta, wyłamanie mu kciuka, a także znieważenie go przez wyzwanie funkcjonariusza od „bandytów”, co miało miejsce w 2008 we Wrocławiu, gdy brał udział w pikiecie narodowo-radykalnej i nacjonalistycznej partii politycznej Narodowe Odrodzenie Polski[47].

Co roku w Uroczystość Trójcy Przenajświętszej, czyli w niedzielę poprzedzającą Uroczystość Bożego Ciała, uczestniczy w warszawskiej manifestacji wiary i modlitwy organizowanej przez Rycerstwo Chrystusa Króla pod wodzą ks. Piotra Natanka, który w 2011 otrzymał od kardynała Stanisława Dziwisza karę suspensy[48][49].

Grzegorz Braun znany jest z bardzo ostrej krytyki protestantyzmu, a przede wszystkim Marcina Lutra. W 2018 na terenie pustelni ks. Piotra Natanka w Grzechyni wziął udział w dyskusji o protestantyzmie i reformacji wraz z duchownym i Agnieszką Jezierską – rzekomą mistyczką, która ma otrzymywać objawienia od Matki Bożej i Jezusa. Panel dyskusyjny odbył się w oparciu o film reżysera zatytułowany Luter i rewolucja protestancka. Podczas spotkania transmitowanego przez internetową telewizję kapłana prelegenci jawnie wypowiadali się przeciw prowadzonemu dialogowi ekumenicznemu, podważając oficjalne dokumenty soboru watykańskiego II, m.in. dekret Unitatis redintegratio dotyczący spraw związanych z ekumenizmem, czy inne późniejsze deklaracje i porozumienia zawarte między zwierzchnikami katolickimi i częścią przedstawicieli wspólnot protestanckich[50].

Środowiska liberalne i lewicowe wielokrotnie krytykowały Grzegorza Brauna za wypowiedzi na temat Żydów i judaizmu, którym zarzucają antysemickość[51].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn reżysera Kazimierza Brauna i Zofii z domu Reklewskiej[52], wnuk Wincentego Sebastiana Reklewskiego, bratanek byłego prezesa TVP Juliusza Brauna, brat aktorki Moniki Braun oraz Justyny Braun.

6 grudnia 2014 w kościele św. Klemensa Hofbauera w Warszawie Grzegorz Braun wziął ślub w tradycyjnym rycie łacińskim z Aleksandrą Gruziel[53][54], która jest montażystką filmową, także produkcji autorstwa Grzegorza Brauna[55]. Ma z nią dwoje dzieci[56].

Grzegorz Braun jest związany z polskim środowiskiem Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X[57].

Oprócz polskiego, w stopniu komunikatywnym posługuje się językiem czeskim i angielskim[58].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Filmy w reżyserii Grzegorza Brauna.
  • Luter i rewolucja protestancka – reżyseria, 2017[59]
  • Zamach Smoleński – reżyseria, 2015
  • Nie jestem królikiem doświadczalnym – reżyseria, 2014
  • Nie o Mary Wagner – reżyseria, 2013
  • Transformacja – reżyseria, 2012
  • Poeta pozwany – reżyseria, 2012
  • Towarzysz generał idzie na wojnę – reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem), 2011
  • Eugenika – w imię postępu – reżyseria, 2010
  • New Poland – reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem), 2010
  • Towarzysz generał, reżyseria, scenariusz, 2010
  • Marsz wyzwolicieli, reżyseria, scenariusz, 2009
  • TW Bolek – scenariusz i reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem), 2008
  • Oskarżenie – reżyseria, scenariusz, 2007
  • Defilada zwycięzców – scenariusz i reżyseria (wraz z Robertem Kaczmarkiem), 2007
  • Errata do biografii – reżyseria, współpraca reżyserska, scenariusz, lektor, 2007–2010
  • Będziesz moja – reżyseria, 2006
  • Plusy dodatnie, plusy ujemne – reżyseria, 2006
  • Warto kochać – reżyseria, 2005
  • Arche. Czyste zło – scenariusz, 2002
  • Zacz@towani. Historie_miłosne.pl – reżyseria, 2001
  • Krótka seria – reżyseria, scenariusz, 2001
  • Wielka ucieczka cenzora – reżyseria, scenariusz, 1999
  • Śmierć człowieka utalentowanego – reżyseria, scenariusz, 1999
  • Obserwacja – realizacja, 1998
  • Reakcjonista – realizacja, scenariusz, 1996
  • Prezydent – reżyseria Teatru Telewizji, 1995[60]
  • Ostatnie powstanie – reżyseria, scenariusz, 1995
  • Gorący czwartek – reżyser II, 1993
  • Nie wierzę politykom – współpraca realizatorska, 1990

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1999: Wielka ucieczka cenzora – Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych „Nurt”, Kielce
  • 2000: Wielka ucieczka cenzora – Nagroda Dyrektora I Programu TVP, Mały Przegląd Form Dokumentalnych, Szczecin
  • 2008: Defilada zwycięzców – Nagroda Radia Kielce za „artyzm dźwięku w formie dokumentalnej”, Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych „Nurt”, Kielce
  • 2008: Oskarżenie – Nagroda Główna „Złoty Opornik” za „koncepcję artystycznego przedstawienia dramatu żołnierzy Drugiej Konspiracji i skonfrontowanie jej ze stanowiskiem oprawców”, Ogólnopolski Festiwal Filmowy „Niepokorni Niezłomni Wyklęci”, Ciechanów
  • 2012: Eugenika – Nagroda Feniks za „ważny, choć niekiedy wstrząsający w swoim wyrazie, głos na temat ochrony godności ludzkiego życia”, Stowarzyszenie Wydawców Katolickich, Warszawa[61]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Artur Adamski: Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności.
  2. a b Biografia. mamprawowiedziec.pl.
  3. Agnieszka Piwar: „Zamach Smoleński” – przemilczany serial Grzegorza Brauna. prokapitalizm.pl, 14 lipca 2015.
  4. Informacje BIP IPN
  5. Grzegorz Braun wrocławskim kandydatem UPR w wyborach do Senatu. wroclaw.nowaprawica.pl, 23 września 2007.
  6. Wrocławski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info.
  7. Serwis PKW – Wybory 2010.
  8. Grzegorz Braun wystartuje w wyborach prezydenckich. „Chodzi o tysiącletnie państwo i naród polski”. wpolityce.pl, 24 stycznia 2015.
  9. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 maja 2015 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 10 maja 2015 r.. pkw.gov.pl.
  10. Wychodzimy z okopów!. grzegorzbraun2015.h2.pl, 12 maja 2015.
  11. Strona „Pobudki”. 5 lipca 2016.
  12. Fundacja Osuchowa. rejestr.io.
  13. Fundacja „Ojczyzna, Rodzina, Własność”. rejestr.io.
  14. Jest kolejny kandydat na prezydenta Gdańska. To reżyser i publicysta. Radio Gdańsk, 25 stycznia 2019.
  15. Braun dołącza do Korwin-Mikkego i Winnickiego. Cel: Wypchnąć Unię Europejską z Polski. dorzeczy.pl, 7 stycznia 2019.
  16. Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy zaczyna kampanię do Parlamentu Europejskiego. nczas.com, 27 lutego 2019.
  17. Serwis PKW – Wybory 2019.
  18. Kacper Rogacin: Grzegorz Braun założył własną partię o nazwie Konfederacja Korony Polskiej. polskatimes.pl, 28 czerwca 2019.
  19. Kacper Rogacin: Wybory parlamentarne 2019. Konfederacja zarejestrowana jako partia polityczna. Janusz Korwin-Mikke: Niedobrze, że ta informacja wyciekła. dziennikpolski24.pl, 26 lipca 2019.
  20. Serwis PKW – Wybory 2019.
  21. Krzysztof Bosak kandydatem Konfederacji na prezydenta. onet.pl, 18 stycznia 2020.
  22. Grzegorz Braun: zakazanie aborcji warunkiem Bożego Błogosławieństwa dla Polski. PCh24TV 21 września 2016.
  23. Szybki tramwaj i likwidacja programu in vitro. Grzegorz Braun i Marek Skiba debatowali przed wyborami. radiogdansk.pl, 26 lutego 2019.
  24. Grzegorz Braun mówi wprost: „Brak kary śmierci to popyt na dezercję, zdradę, szpiegostwo”. grzegorzbraun.pl, 19 stycznia 2020.
  25. Grzegorz Braun ostro o demokracji!. pch24.pl, 2 maja 2015.
  26. Katarzyna Zuchowicz: Grzegorz Braun: Polska potrzebuje króla. Jak w „Helikopterze w ogniu” – niech wprowadzą go komandosi. natemat.pl, 7 czerwca 2015.
  27. Piotr Pętlicki: Dlaczego braunizm?. xportal.pl, 18 marca 2019.
  28. Błażej Makarewicz: Grzegorz Braun chce karać za homoseksualizm. „Biedroń powinien trafić do więzienia”. radiozet.pl.
  29. W Hołdzie Najjaśniejszemu Panu, Królowi Polski. legitymizm.org, 25 października 2008.
  30. Grzegorz Braun: „skandalem jest eurokołchoz czyli Unia Europejska”. robertbrzoza.pl, 22 maja 2016.
  31. Rozmowa z Grzegorzem Braunem o monarchii prawowitej. legitymizm.org, 19 kwietnia 2013.
  32. Druga rozmowa z Grzegorzem Braunem o monarchii prawowitej. legitymizm.org, 19 kwietnia 2013.
  33. 2 Dzień Niepodległości. legitymizm.org, 19 maja 2013.
  34. Braun: jestem przeciwnikiem socjalizmu, etatyzmu i biurokracji!. namzalezy.pl, 21 stycznia 2020.
  35. Serwis PKW – Wybory 2010.
  36. Serwis PKW – Wybory 2015.
  37. Protokół głosowania i wyników wyborów Prezydenta Miasta Gdańska. kbw.gov.pl.
  38. Serwis PKW – Wybory 2019.
  39. Serwis PKW – Wybory 2019.
  40. Beata Maciejewska: Profesor Miodek wygrał w sądzie z Braunem. wyborcza.pl, 4 lipca 2008.
  41. Braun ma przeprosić prof. Miodka. gazeta.pl, 29 października 2008.
  42. Dziennikarz przeprosi Miodka. rp.pl, 29 października 2008.
  43. a b Application no. 30162/10 Grzegorz Michal BRAUN against Poland (ang.). hudoc.echr.coe.int, 29 maja 2010.
  44. ETPC: Polska naruszyła prawo reżysera G. Brauna do swobody wypowiedzi. onet.pl, 4 listopada 2014.
  45. „Rozstrzelać redaktorów GW i TVN”. Prokuratura sprawdza. polskieradio.pl, 26 listopada 2012.
  46. Reżyser Grzegorz B. usłyszał zarzuty. Poszło o ekshumację. dziennik.pl, 4 stycznia 2013.
  47. Grzegorz Braun prawomocnie skazany za atak na policjanta. wyborcza.pl, 19 września 2015.
  48. Ks. Natanek i Grzegorz Braun o rządach PiS, patologii obecnych czasów i wojnie cywilizacji!. wRealu24 16 czerwca 2019.
  49. Ocena teologiczna treści rozpowszechnianych przez suspendowanego ks. Piotra Natanka. niedziela.pl, 28 marca 2014.
  50. Grzegorz Braun, Agnieszka Jezierska i Ks. Piotr Natanek – grzech pod reformą.
  51. Bartłomiej Kuraś: Antysemickie wystąpienie Brauna na uniwersytecie. wyborcza.pl, 23 marca 2015.
  52. Grzegorz Michał Braun. sejm-wielki.pl.
  53. Aleksandra i Grzegorz przyjęli dziś sakrament małżeństwa!. solidarni2010.pl, 6 grudnia 2014.
  54. Anna Pruska-Wiszniowska: Ślub Grzegorza Brauna w rycie łacińskim, tradycyjnym. radiownet.pl, 9 grudnia 2014.
  55. Aleksandra Gruziel w bazie filmpolski.pl
  56. Jest nadzieja dla miasta!. „Układ Gdański do Likwidacji”, s. 1, marzec 2019. 
  57. 28.05.2016 – Zdjęcie dnia. bdp.xportal.pl, 28 maja 2016.
  58. Grzegorz Braun, Rok w Kondominium, 2015.
  59. Informacje o premierze filmu Luter rewolucja protestancka. braunmovies.com.
  60. Informacje na portalu encyklopediateatru.pl.
  61. Reprodukcja dyplomu. grzegorzbraun.pl, 4 maja 2012.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]