Grzegorz Braun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Braun
Ilustracja
Grzegorz Braun (2018)
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1967
Toruń
Zawód reżyser, scenarzysta
Współmałżonek Aleksandra Gruziel
Strona internetowa

Grzegorz Michał Braun (ur. 11 marca 1967 w Toruniu) – polski reżyser filmów dokumentalnych, scenarzysta, nauczyciel akademicki i publicysta. Kandydat na urząd Prezydenta RP w wyborach w 2015.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent studiów polonistycznych na Uniwersytecie Wrocławskim, na którym też podjął pracę i do 2007 prowadził zajęcia z dziennikarstwa. W 1993 ukończył studia podyplomowe na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego.

Od 1987 współorganizował akcje Pomarańczowej Alternatywy. Był rozpracowywany przez Służbę Bezpieczeństwa[1]. W 1988 i 1989 uczestniczył w protestach studenckich na Uniwersytecie Wrocławskim. Działał też w ruchu Solidarność Polsko-Czesko-Słowacka[2].

W latach 90. był publicystą kwartalnika „Fronda[2], później zaś pracował m.in. dla Radia Wrocław. Jako reżyser filmowy ma w dorobku ponad 20 tytułów, wśród nich m.in. stworzony w 2005 film dokumentalny pt. Plusy dodatnie, plusy ujemne o kontaktach Lecha Wałęsy z SB. Jest także współtwórcą telewizyjnego cyklu Errata do biografii, ujawniającego agenturalne wątki w życiorysach znanych Polaków.

W 2015 premierę miał serial filmowy autorstwa Grzegorza Brauna pt. Zamach Smoleński, dotyczący katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010[3].

Publikuje artykuły w czasopiśmie „Opcja na Prawo”, którego jest stałym współpracownikiem.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W wyborach parlamentarnych w 2007 został ogłoszony jako kandydat Unii Polityki Realnej do Senatu z ramienia komitetu Ligi Prawicy Rzeczypospolitej[4], jednak nie zebrał wymaganej do startu liczby podpisów.

W wyborach prezydenckich w 2010 znalazł się w komitecie poparcia Jarosława Kaczyńskiego[5]. W wyborach samorządowych w tym samym roku bez powodzenia kandydował do rady miasta Wrocławia z listy komitetu Polski Wrocław[6].

24 stycznia 2015 ogłosił decyzję o kandydowaniu na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w wyborach w 2015[7]. W przeprowadzonych 10 maja wyborach zajął 8. miejsce spośród 11 kandydatów, zdobywając 124 132 głosy, 0,83% głosów ważnych[8]. Zapowiedział oddanie głosu w II turze na Andrzeja Dudę[9]. Na wybory parlamentarne w tym samym roku powołał KWW Grzegorza Brauna „Szczęść Boże!”, który wystartował w części okręgów do Sejmu i wystawił jednego kandydata do Senatu. Sam Grzegorz Braun nie kandydował.

Po wyborach prezydenckich w 2015 wystąpił z inicjatywą o nazwie „Pobudka”, której celem jest realizacja programu pracy organicznej na rzecz wolności, bezpieczeństwa, oraz emancypacji duchowej, intelektualnej i materialnej Polaków. Hasło „Pobudki” to: „Kościół – Szkoła – Strzelnica – Mennica”[10]. Jest także członkiem rad nadzorczych Fundacji Osuchowa i Fundacji „Ojczyzna, Rodzina, Własność”[11][12].

7 stycznia 2019 przystąpił do powołanej na wybory do Parlamentu Europejskiego w tym samym roku koalicji, która przyjęła potem nazwę Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy[13][14].

25 stycznia 2019 ogłosił swój start w przedterminowych wyborach prezydenta Gdańska[15]. W głosowaniu 3 marca uzyskał 11,86% głosów, zajmując 2. miejsce spośród 3 kandydatów.

Współpracuje z Organizacją Monarchistów Polskich[16] (stowarzyszeniem o charakterze tradycjonalistycznym, legitymistycznym), dla której kilkakrotnie wygłaszał prelekcje ideowe podczas spotkań w Warszawie i Wrocławiu. Jest przeciwnikiem Unii Europejskiej, którą przyrównywał wielokrotnie do ZSRR, gdyż, jak twierdzi, instytucja ta opiera się na podobnych wartościach, co państwo radzieckie[17]. Wypowiada się również jako teoretyk, jego zdaniem pożądanych, zmian ustrojowych w Polsce, ewolucji od demokracji do monarchii[18][19][20].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Jest współtwórcą telewizyjnego cyklu Errata do biografii, ujawniającego agenturalne wątki w życiorysach znanych Polaków. W kwietniu 2007 ogłosił, że znany językoznawca, profesor Jan Miodek był konfidentem SB, za co został mu wytoczony proces, który przegrał[21]. Wrocławski Sąd Apelacyjny oddalił apelację Grzegorza Brauna[22][23], podobnie jak Sąd Najwyższy, który wyrokiem z 10 września 2009 dodatkowo nakazał Braunowi przeprosić Jana Miodka w prasie ogólnopolskiej i Radiu Wrocław. 29 maja 2010 Grzegorz Braun złożył skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka[24], powołując się na artykuł 10 (prawo do wolności słowa) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Postępowanie rozpoczęło się 14 marca 2013[24] i zakończyło się w listopadzie 2014 wyrokiem Trybunału stwierdzającym, że polskie postępowania sądowe bezspornie naruszyły wolność wypowiedzi i skazującym Polskę na wypłacenie odszkodowania i zadośćuczynienia Grzegorzowi Braunowi[25].

Wystąpienie Grzegorza Brauna 10 września 2012 w czasie debaty publicznej w warszawskim klubie „Hybrydy” stało się podstawą do rozpoczęcia przez Prokuraturę Rejonową Warszawa-Śródmieście postępowania wyjaśniającego czy użyte przez niego sformułowania mogą być przestępstwem polegającym na wzywaniu do popełnienia zbrodni[26]. 16 kwietnia 2013 prokuratura umorzyła śledztwo w tej sprawie.

We wrześniu 2012 Prokuratura Rejonowa Warszawa-Wola podjęła decyzję o przedstawieniu reżyserowi zarzutów mających związek z incydentem na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie podczas ekshumacji jednej z ofiar katastrofy smoleńskiej. Zarzut naruszenia nietykalności cielesnej policjanta, wdarcia się na teren cmentarza i nieopuszczenie go pomimo żądania, został przedstawiony 3 stycznia 2013[27].

Prawomocnym wyrokiem sądowym z lutego 2015 został skazany na karę grzywny za atak na policjanta, wyłamanie mu kciuka, a także znieważenie go przez wyzwanie funkcjonariusza od „bandytów”, co miało miejsce w 2008 we Wrocławiu, gdy Braun brał udział w pikiecie narodowo-radykalnej i nacjonalistycznej partii politycznej Narodowe Odrodzenie Polski[28].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn reżysera Kazimierza Brauna i Zofii z domu Reklewskiej[29], wnuk Wincentego Sebastiana Reklewskiego, bratanek byłego prezesa TVP Juliusza Brauna, brat aktorki Moniki Braun oraz Justyny Braun.

6 grudnia 2014 w kościele św. Klemensa Hofbauera w Warszawie Grzegorz Braun wziął ślub w tradycyjnym rycie łacińskim z Aleksandrą Gruziel[30][31], która jest montażystką filmową, także produkcji autorstwa Grzegorza Brauna[32]. Para ma syna, Aleksandra Wincentego (ur. 2016), który również został ochrzczony w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego, w kościele u redemptorystów[33].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Filmy w reżyserii Grzegorza Brauna.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1999: Wielka ucieczka cenzora – Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych „Nurt”, Kielce
  • 2000: Wielka ucieczka cenzora – Nagroda Dyrektora I Programu TVP, Mały Przegląd Form Dokumentalnych, Szczecin
  • 2008: Defilada zwycięzców – Nagroda Radia Kielce za „artyzm dźwięku w formie dokumentalnej”, Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych „Nurt”, Kielce
  • 2008: Oskarżenie – Nagroda Główna „Złoty Opornik” za „koncepcję artystycznego przedstawienia dramatu żołnierzy Drugiej Konspiracji i skonfrontowanie jej ze stanowiskiem oprawców”, Ogólnopolski Festiwal Filmowy „Niepokorni Niezłomni Wyklęci”, Ciechanów
  • 2012: Eugenika – Nagroda Feniks za „ważny, choć niekiedy wstrząsający w swoim wyrazie, głos na temat ochrony godności ludzkiego życia”, Stowarzyszenie Wydawców Katolickich, Warszawa[36]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Informacje BIP IPN
  2. a b Biografia. mamprawowiedziec.pl.
  3. Agnieszka Piwar: „Zamach Smoleński” – przemilczany serial Grzegorza Brauna. prokapitalizm.pl, 14 lipca 2015.
  4. Grzegorz Braun wrocławskim kandydatem UPR w wyborach do Senatu. wroclaw.nowaprawica.pl, 23 września 2007.
  5. Wrocławski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info.
  6. Serwis PKW – Wybory 2010.
  7. Grzegorz Braun wystartuje w wyborach prezydenckich. „Chodzi o tysiącletnie państwo i naród polski”. wpolityce.pl, 24 stycznia 2015.
  8. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 maja 2015 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 10 maja 2015 r.. pkw.gov.pl.
  9. Wychodzimy z okopów!. grzegorzbraun2015.h2.pl, 12 maja 2015.
  10. Strona „Pobudki”. 5 lipca 2016.
  11. Fundacja Osuchowa. rejestr.io.
  12. Fundacja „Ojczyzna, Rodzina, Własność”. rejestr.io.
  13. Braun dołącza do Korwin-Mikkego i Winnickiego. Cel: Wypchnąć Unię Europejską z Polski. dorzeczy.pl, 7 stycznia 2019.
  14. Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy zaczyna kampanię do Parlamentu Europejskiego. nczas.com, 27 lutego 2019.
  15. Jest kolejny kandydat na prezydenta Gdańska. To reżyser i publicysta. radiogdansk.pl, 25 stycznia 2019.
  16. W Hołdzie Najjaśniejszemu Panu, Królowi Polski. legitymizm.pl, 25 października 2008.
  17. Grzegorz Braun – Okrągły Stół a projekt Unii Europejskiej. filesmap.com.
  18. Rozmowa z Grzegorzem Braunem o monarchii prawowitej. legitymizm.org, 19 kwietnia 2013.
  19. Druga rozmowa z Grzegorzem Braunem o monarchii prawowitej. legitymizm.org, 19 kwietnia 2013.
  20. 2 Dzień Niepodległości. legitymizm.org, 19 maja 2013.
  21. Profesor Miodek wygrał w sądzie z Braunem. wyborcza.pl, 3 lipca 2008.
  22. Braun ma przeprosić prof. Miodka. gazeta.pl, 29 października 2008.
  23. Dziennikarz przeprosi Miodka. rp.pl, 29 października 2008.
  24. a b Application no. 30162/10 Grzegorz Michal BRAUN against Poland (ang.). hudoc.echr.coe.int, 29 maja 2010.
  25. ETPC: Polska naruszyła prawo reżysera G. Brauna do swobody wypowiedzi. onet.pl, 4 listopada 2014.
  26. „Rozstrzelać redaktorów GW i TVN”. Prokuratura sprawdza. polskieradio.pl, 26 listopada 2012.
  27. Reżyser Grzegorz B. ma zarzuty w związku z ekshumacją na Powązkach. M.in. uderzenie ręką policjanta. wyborcza.pl, 19 kwietnia 2013.
  28. Grzegorz Braun prawomocnie skazany za atak na policjanta. wyborcza.pl, 19 września 2015.
  29. Grzegorz Michał Braun. sejm-wielki.pl.
  30. Aleksandra i Grzegorz przyjęli dziś sakrament małżeństwa!. solidarni2010.pl, 6 grudnia 2014.
  31. Anna Pruska-Wiszniowska: Ślub Grzegorza Brauna w rycie łacińskim, tradycyjnym. radiownet.pl, 9 grudnia 2014.
  32. Aleksandra Gruziel. filmpolski.pl.
  33. Grzegorz Braun ma syna! Aleksander Wincenty przyszedł na świat 9 września. prostozmostu.net, 12 września 2016.
  34. Premiera filmu Luter rewolucja protestancka. braunmovies.com.
  35. Informacje na portalu encyklopediateatru.pl
  36. Reprodukcja dyplomu. grzegorzbraun.pl, 4 maja 2012.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]