Grzegorz Jachimowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Jachimowicz
Григо́рій Яхимо́вич
Ilustracja
Portret Grzegorza Jachimowicza
Kraj działania  Cesarstwo Austrii
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1792
Podborce, Cesarstwo Austrii
Data i miejsce śmierci 29 kwietnia 1863
Lwów, Cesarstwo Austrii
arcybiskup metropolita lwowski
Okres sprawowania 1860–1863
biskup przemyski
Okres sprawowania 1848–1860
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Diakonat 10 sierpnia 1816
Prezbiterat 14 sierpnia 1816
Nominacja biskupia 15 lipca 1840
Chirotonia biskupia 21 listopada 1841
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 listopada 1841
Konsekrator Michał Lewicki
Współkonsekratorzy Franciszek Pisztek
Samuel Cyryl Stefanowicz
Jan Śnigurski
Franciszek Ksawery Zachariasiewicz

Hryhorij Jachymowycz, ukr. Григо́рій Яхимо́вич, pol. Grzegorz Jachimowicz (ur. 16 lutego 1792 w Podborcach[1][2], zm. 29 kwietnia 1863 we Lwowie) – greckokatolicki biskup pomocniczy lwowski i tytularny biskup Pompeiopolis w latach 1841–1848, greckokatolicki biskup przemyski w latach 1848–1860, arcybiskup metropolita lwowski od 1860. Jeden z przywódców narodowego ruchu ukraińskiego – w 1848 był inicjatorem powstania i przewodniczącym Głównej Rady Ruskiej.

Od 1837 rektor Greckokatolickiego Seminarium Generalnego. W roku 1854 otrzymał nobilitację z tytułem barona, był profesorem Uniwersytetu Lwowskiego (w tym rektorem w latach 1860–1861).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]