Grzegorz Proksa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grzegorz Proksa
Ilustracja
Pseudonim Super G, Proxa
Data i miejsce urodzenia 23 listopada 1984
Mysłowice
Obywatelstwo Polska Polska
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa średnia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 33
Zwycięstwa 29
Przez nokauty 21
Porażki 4
Remisy 0
Nieodbyte 0

Grzegorz Proksa (ur. 23 listopada 1984 w Mysłowicach) – polski bokser, były mistrz Europy w wadze średniej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grzegorz Proksa rozpoczął treningi 15 lutego 1999 w klubie Victoria Jaworzno pod okiem szkoleniowca Roberta Kopytka. W 2001 zdobył tytuł mistrza Polski juniorów w wadze lekkiej. W 2003 zdobył tytuł młodzieżowego mistrza Polski w wadze lekkopółśredniej oraz tytuł młodzieżowego wicemistrza Europy także tej wagi.

W 2004 zdobył tytuł młodzieżowego mistrza Polski wagi półśredniej i nagrodę najlepszego zawodnika tejże imprezy. We wrześniu zdobył również tytuł mistrza Polski w gronie seniorów. 15 grudnia 2004 podpisał zawodowy kontrakt z promotorem Krzysztofem Zbarskim. Jego trenerem został węgierski szkoleniowiec Laszlo Veres.

3 marca 2006 Grzegorz Proksa (Polish Boxing Promotion) wywalczył w Borough Hall w angielskim Hartlepool wakujące tytuły młodzieżowego mistrza świata organizacji WBC i IBF w wadze średniej, po zwycięstwie nad Belgiem Kennethem van Eesvelde przez techniczny nokaut w siódmej rundzie. Bezpośrednią przyczyną przerwania walki było pogłębiające się pęknięcie lewego łuku brwiowego Kennetha. 13 października 2006 Proksa obronił tytuły młodzieżowego mistrza świata federacji WBC i IBF w wadze średniej. Polak pokonał na punkty (100:89, 99:92, 100:89) Argentyńczyka Ignacio Fragę. 15 grudnia 2006 ‘Super G’ w londyńskim Town Hall zdecydowanie pokonał na punkty Stevena Conwaya. Była to 9. walka i jednocześnie dziewiąte zwycięstwo Polaka na zawodowym ringu.

2 marca 2007 naprzeciw Grzegorza stanął weteran ringów Ojay Abrahams. Jednostronna walka zakończyła się z powodu kontuzji dłoni Anglika. Kolejną walkę w obronie pasów MMŚ Grzegorz Proksa stoczył 21-lipca. Pokonał Rumuna Vitalija Banivura, zwyciężając po raz 11. na zawodowym ringu. Następną stoczył 12 października 2007, kiedy pokonał Gottharda Hintereggera oraz 15 grudnia tego samego roku z niemcem Andreiem Rimerem.

12 kwietnia 2008 Proksa wygrał na punkty z Jairo Alvarezem z Wenezueli. Kolejna odbyła się 10 października, kiedy to pokonał na punkty Rumuna Mihaila Macoveia. Proksa rok zakończył wygraną nad Brytyjczykiem Tazem Jonesem (nokaut w 4. rundzie).

12 lutego 2010 Grzegorz Proksa zdobył pas EBU-EU (Unii Europejskiej) w wadze średniej w walce z Tyan Bootha przez techniczny nokaut. Kolejną walkę odbył w lipcu 2010, gdzie w cztery rundy „rozmontował” obronę doświadczonego testera, Alexa Spitko.

Kolejnym jego krokiem było podjęcie współpracy ze znanym z grupy KnockOut Promotions trenerem, Fiodorem Łapinem. W jego narożniku po raz pierwszy pojawił się w walce z dużo niżej notowanym zawodnikiem z Ghany, Theophilusem Tettehem. Polak wygrał ten pojedynek.

1 października 2011 pokonał przez poddanie w trzeciej rundzie byłego mistrza świata wagi średniej Sebastiana Sylvestra zdobywając wakujący pas mistrza europy federacji EBU[1].

28 czerwca 2013 w Jacksonville na Florydzie przegrał jednogłośnie na punkty 94:96, 94:96 i 92:98 w dziesięciorundowym pojedynku z Amerykaninem Sergio Moro.

8 listopada 2014 na gali Polsat Boxing Night w Krakowie przegrał przez nokaut z Maciejem Sulęckim[2].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

LP Data Miejsce Kraj Przeciwnik Rundy Wynik Jak?
1 05.03.2005 Las Vegas Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone Adam Capo 1 Wygrał TKO
2 07.05.2005 Las Vegas Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone Sean Rawley Wilson 2 Wygrał TKO
3 09.09.2005 Sheffield Anglia Anglia Surinder Sekhon 4 Wygrał PTS
4 09.12.2005 Iver Heath Anglia Anglia David Kehoe 3 Wygrał TKO
5 21.01.2006 Las Vegas Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone Gene Newton 3 Wygrał TKO
6 03.03.2006 Hartlepool Anglia Belgia Kenneth Van Eesvelde 7 Wygrał TKO
7 15.09.2006 Londyn Anglia Anglia Ben Hudson 4 Wygrał PTS
8 13.10.2006 Port Talbot Walia Argentyna Ignacio Lucero Fraga 10 Wygrał UD
9 15.12.2006 Londyn Anglia Anglia Steve Conway 6 Wygrał PTS
10 02.03.2007 Port Talbot Walia Anglia Ojay Abrahams 2 Wygrał RDT
11 20.07.2007 Wolverhampton Anglia Austria Vitali Banivur 4 Wygrał TKO
12 12.10.2007 Peterlee Anglia Austria Gotthard Hinteregger 2 Wygrał TKO
13 15.12.2007 Dessau-Roßlau Niemcy Ukraina Andrei Rimer 6 Wygrał UD
14 12.04.2008 Breaffy House Resort Irlandia Wenezuela Jairo Alvarez 6 Wygrał PTS
15 10.10.2008 Barleben Niemcy Rumunia Mihai Macovei 6 Wygrał UD
16 05.12.2008 Dagenham Wielka Brytania Wielka Brytania Taz Jones 4 Wygrał TKO
17 13.03.2009 Cheshire Wielka Brytania Wielka Brytania Lee Noble 3 Wygrał TKO
18 12.03.2009 Merseyside Wielka Brytania Wielka Brytania Jamie Coyle 3 Wygrał TKO
19 06.11.2009 Magherafelt Wielka Brytania Wielka Brytania Paul Buchanan 6 Wygrał TKO
20 12.03.2009 Londyn Wielka Brytania Wielka Brytania Tyan Booth 5 Wygrał TKO
21 09.07.2010 Londyn Wielka Brytania Łotwa Alex Spitko 4 Wygrał TKO
22 06.11.2010 Newport Walia Ghana Theophilus Tetteh 5 Wygrał TKO
23 05.03.2011 Huddersfield Wielka Brytania Irlandia Joe Rea 4 Wygrał KO
24 15.04.2011 Leganes Hiszpania Hiszpania Pablo Navascues 9 Wygrał KO
25 23.06.2011 Budapeszt Węgry Węgry Peter Vecsei 2 Wygrał TKO
26 01.10.2011 Neubrandenburg Niemcy Niemcy Sebastian Sylvester 3 Wygrał RTD
27 17.03.2012 Sheffield Wielka Brytania Wielka Brytania Kerry Hope 12 Przegrał MD
28 19.05.2012 Budapeszt Węgry Węgry Rudolf Varga 8 Wygrał TKO
29 07.07.2012 Sheffield Wielka Brytania Wielka Brytania Kerry Hope 8 Wygrał TKO
30 01.09.2012 Nowy Jork Stany Zjednoczone Kazachstan Giennadij Gołowkin 5 Przegrał TKO
31 09.02.2013 Belfast Wielka Brytania Węgry Norbert Szekeres 3 Wygrał PTS
32 28.06.2013 Jacksonville Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone Sergio Mora 10 Przegrał UD
33 08.11.2014 Kraków Polska Polska Maciej Sulęcki 7 Przegrał TKO

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]