Guangyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Guangyi (廣乙)
Historia
Stocznia stocznia w Fuzhou
Początek budowy 1888/9
Wodowanie 1889 lub 1890
 Cesarstwo chińskie
Wejście do służby 1892
Wycofanie ze służby zatopiony 25 lipca 1894
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1000 ton
Długość 71,63 m
Szerokość 8,23 m
Zanurzenie 3,96 m
Napęd
Pozioma maszyna parowe potrójnego rozprężania, moc 2400 ihp, 2 śruby
Prędkość 16,5 węzłów
Uzbrojenie
3x120mm Krupp, 4x37mm Hotchkiss, 4x360mm wt
Załoga 120[1] lub 56[2]

Guangyi (chiń. trad. 廣乙; pinyin: Guǎngyǐ; starsze transkrypcje, spotykane w literaturze: Kwang-yi, Kuang I) – chińska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku. Zwodowana w stoczni Fuzhou dla południowej floty chińskiej, w czasie wojny chińsko-japońskiej zniszczona przez krążowniki japońskie w bitwie pod Pungdo.

Stalowa kanonierka torpedowa[a] zbudowana (kosztem 200 tys. liangów srebra[2]) przez arsenał w Fuzhou dla południowej floty chińskiej, pierwsza z serii trzech okrętów, o wyporności 1000 ton, jednym kominie i trzech masztach. Kanonierki te miały wzniesiony forkasztel i taran. Ich długość wynosiła 71,63 m, szerokość 8,23 m, zanurzenie 3,96 m[1]. Miały dwie śruby napędzane przez poziomo umieszczone maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy 2400 koni parowych; parę dostarczały trzy cylindryczne kotły. Zapas węgla wynosił 140 t., a zużycie 1,5 t na godzinę[2]

Kanonierki uzbrojone były w 4 szybkostrzelne armaty Kruppa kalibru 120 mm, trzy rozmieszczone wokół komina, a jedną na rufie[1]; do tego dochodziły 4 do 8 działek Hotchkissa, dwie wyrzutnie torpedowe na dziobie i dwie na burcie. Okręty, uznawane w chwili budowy za nowoczesne, budowano według planów francuskich; lekkie opancerzenie obejmowało 25 mm pokład pancerny i 50mm wieżę dowodzenia[2].

Po zbudowaniu służyła we flotylli kantońskiej[3]. W 1894 uczestniczyła, wraz z siostrzanymi okrętami, we wspólnych manewrach flot południowych i północnych i nie zdążyła wrócić na południe przed początkiem wojny chińsko-japońskiej[4].

W 1895 wraz z krążownikiem "Jiyuan", eskortując transportowce wojska do Korei wyruszyła do Asanu. 25 lipca, drodze powrotnej, chińskie okręty natknęły się na trzy nowoczesne japońskie krążowniki ("Yoshino", "Naniwa" i "Akitsushima"). Doszło do starcia, znanego jako bitwa pod Pungdo. Słabo opancerzona "Guangyi" była najsłabszym z okrętów uczestniczących w walce i choć walczyła dzielnie, próbując ataku torpedowego, nie miała szans w starciu z nowoczesną "Naniwą". Kanonierka wyrzuciła się ostatecznie na brzeg, wciąż pod japońskim ogniem, który spowodował detonację wyrzutni torpedowej. Okręt doszczętnie spłonął, z załogi ocalało jedynie 18 ludzi[5]. Jest możliwe, że podczas akcji pocisk z "Guangyi" trafił "Yoshino", a spowodowane uszkodzenia skłoniły Japończyków do przerwania pościgu za "Jiyuanem"[6].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W raportach z epoki nazywana czasem krążownikiem torpedowym. Zob. R.N. Wright, Chinese Steam Navy..., s. 73

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Roger Chesneau, Eugène Kolesnik: Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905. London: Conway Maritime Press, 1979, s. 399. ISBN 0-85177-133-5.
  2. a b c d R.N. Wright, Chinese Steam Navy..., s. 70
  3. J.L. Rawlinson, China's Struggle..., s. 149
  4. J.L. Rawlinson, China's Struggle..., s. 169
  5. Fred. T. Jane: The Imperial Japanese Navy. Londyn: W. Thacker & co., 1904, s. 106-109.
  6. R.N. Wright, Chinese Steam Navy..., s. 88

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • John L. Rawlinson: China's Struggle for Naval Development, 1839–1895. Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1967. (ang.)
  • Richard N.J. Wright: The Chinese Steam Navy, 1862-1945. London: Chatham Publishing, 2001, s. 34. ISBN 1-86176-144-9. (ang.)