Gustaw Bojanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gustaw Junosza Bojanowski (ur. 28 września 1889 w Gołuchowie, zm. 17 grudnia 1957 w Ostrowie Wielkopolskim) – polski poeta i prozaik, działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Stefana Bojanowskiego h. Junosza (1850–1910) i Heleny Zabłockiej h. Łada (1859–1929)[1]. Ukończył Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie i Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Na studiach dał się poznać jako utalentowany malarz, Józef Mehoffer proponował mu studia malarskie (Bojanowski odmówił). Od I wojny światowej w Ostrowie Wielkopolskim. W latach międzywojennych pracował w administracji państwowej, był referendarzem, wicestarostą ostrowskim. Działał społecznie, prowadził odczyty, publikował w miejscowej prasie, oraz pisał i wydawał książki, głównie romanse.

Od 1925 był mężem Marii Niegolewskiej h. Grzymała (ur. 1904), z którą mieli córkę Helenę (ur. 1926) oraz synów Bogusława (ur. 1931) i Rafał (1937–2005)[1].

II wojnę światową spędził w Rumunii. Od tego czasu rozpoczyna się okres, w którym powstały najwartościowsze w twórczości autora teksty, w których zawarł wątki historyczne, odwoływał się do formy gawędy, przypowieści. Po wojnie w Ostrowie Wielkopolskim prowadził sklep z zabawkami.

Wszystkie jego utwory objęte były w 1951 roku zapisem cenzury w Polsce, podlegały natychmiastowemu wycofaniu z bibliotek.[2]

  • Rękopis dla wnuków 1955,
  • Śladem wędrowników 1955,
  • Tydzień w Antoninie 1956,
  • Wskrzeszenie:
    • Koniec sielanki,
    • Rozbitki,
    • Pax,
  • Łan pszenicy,
  • Dookoła legendy,
  • Rzecz o Mickiewiczu,
  • Pochodnia.

Zmarł 17 grudnia 1957 w Ostrowie Wielkopolskim. Pochowany w grobowcu rodzinnym na Starym Cmentarzu.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Gustaw Bojanowski jest patronem jednej z ulic w Ostrowie Wielkopolskim oraz Bibioteki Publicznej Gminy Przygodzice[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gustaw Bojanowski z Bojanowa h. Junosza, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2020-12-07].
  2. Cenzura PRL, posłowie Zbigniew Żmigrodzki, Wrocław 2002, s. 6.
  3. M.P. z 1934 r. nr 259, poz. 340 „za zasługi na polu pracy samorządowej i społecznej”.
  4. Biblioteka Publiczna Gminy Przygodzice im. Gustawa Bojanowskiego, www.przygodzice.naszabiblioteka.com [dostęp 2020-12-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Grzegorczyk, Twórcy i badacze kultury zmarli w latach 1956–1967, część I, Warszawa 1986, s. 63–64.