Guy Bechtel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Guy Bechtel (ur. 31 stycznia 1931 w Strasburgu) – francuski historyk i germanista. Autor prac naukowych poświęconych Langwedocji w XVII i XVIII wieku, prześladowaniom religijnym w nowożytnej Europie oraz narodzinom nowoczesności[1]. Uczeń Emmanuela Le Roy Ladurie.

Był autorem m.in. biografii francuskiego premiera Pierre'a Lavala (1963) oraz niemieckiego drukarza Jana Gutenberga (1992). Za tę ostatnią pracę (Gutenberg et l'invention de l'imprimerie: une enquête) otrzymał w 1993 nagrodę Akademii Francuskiej.

Najważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Laval vignt ans apres (1963)
  • Dictionnaire de la bêtise et des erreurs de jugement, wspólnie z Jeanem-Claude'em Carrière'em (1965)
  • Paracelse (1979)
  • Gutenberg et l'invention de l'imprimerie: une enquête (1992)
  • La Chair, le Diable et le confesseur (1994)
  • La Sorcière et l'Occident (1997)
  • Les Quatre Femmes de Dieu: La putain, la sorcière, la sainte et Bécassine (2000)
  • Délires racistes et savants fous, Plon ; Pocket/Agora (2002)
  • Le Siècle de Tégédor (powieść), Pylône (2008)

Publikacje w polskim tłumaczeniu[edytuj | edytuj kod]

  • Cztery kobiety Boga: ladacznica, czarownica, święta, głupia gęś (2001)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Na podstawie noty o autorze. Bechtel Guy: Cztery kobiety Boga: ladacznica, czarownica, święta, głupia gęś. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog, 2001, s. 316. ISBN 83-88238-69-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Nagroda Akademii Francuskiej dla Guya Bechtela [1] [dostęp 2014-06-21]