Gwóźdź w bucie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gwóźdź w bucie – cykl programów publicystyczno-interwencyjnych o charakterze felietonu, emitowanych przez poznański ośrodek telewizyjny w latach 1987-1995, z trzema przerwami o różnej długości trwania.

Program powstał z inicjatywy Marka Nowakowskiego, a prowadzącym był przez cały czas emisji Ryszard Podlewski, poznański publicysta.

Nazwę programu wybrano spomiędzy różnych propozycji - np. Osty i chłosty, Pod Pręgierzem, czy Kpinki i docinki. Felietony nadawano codziennie w czasie od 3 do 5 minut, zależnie od ilości materiału, jaki nazbierał się danego dnia. Program otrzymał trzecie miejsce w plebiscycie Głosu Wielkopolskiego, urządzonym z okazji 35-lecia poznańskiego ośrodka telewizyjnego (1992), na najbardziej lubiany program antenowy.

Felietony Ryszarda Podlewskiego poruszały prostą problematykę codziennych, zwykłych kłopotów, jakie napotykał przeciętny obywatel podczas kontaktów z urzędami, handlem czy machiną biurokratyczną. W czasach transformacji systemowej istniało duże zapotrzebowanie społeczne na krytykę władzy i absurdów życia codziennego, braków w zaopatrzeniu, czy samowoli urzędniczej, co zaowocowało dużą popularnością programu, ale i licznymi konfliktami z różnymi instytucjami, co kończyło się trzykrotnym wycofaniem felietonów z anteny. Oprócz programów dotyczących Poznania, odbywały się sesje w Gnieźnie, Lesznie, Koninie i Zielonej Górze, czyli w zasięgu działania poznańskiej telewizji.

Scenografia w programie była bardzo prosta - felietonista siedział w jasnym studio, za pulpitem, na którym stał duży ceramiczny but-wazon, z kaktusem w środku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Podlewski, Moje przeboje, w: Kronika Miasta Poznania, nr 1/2007, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2007, ss.324-331, ISSN 0137-3552