Gwint stożkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gwint stożkowy – powstaje podobnie jak gwint walcowy z tą różnicą, że jest nacinany na powierzchni stożka. Gwinty stożkowe są stosowane do łączenia przewodów rurowych wodnych, paliwowych, smarowych itd. Zapewniają one szczelność połączenia bez stosowania dodatkowych uszczelnień.

Gwint stożkowy jest wykonywany na rurze lub na złączce, jest on w geometrii podobny do walcowego, lecz nacięty na powierzchni stożkowej. Gwinty stożkowe używane są w gwintowych połączeniach rurowych (trójniki, kolanka, mufy) i szybkozłączach. Są to najczęściej gwinty calowe. Gwinty stożkowe rurowe mają oznaczenie R, np. R 1/2", przy czym wymiar 1/2" (pół cala) jest średnicą wewnętrzną rury - nie jest to żaden z wymiarów gwintu. Średnica rury często podawana jest także w milimetrach, stąd np. rura o średnicy wewnętrznej 1" (jednocalowa) jest oznaczana także jako 25 (1 cal ~ 25 mm).

Gwint stożkowy o dużym kącie rozwarcia był (jest) stosowany w wężykach spustowych aparatów fotograficznych. Zaletą jest bardzo szybkie rozłączanie (ok 1/3 - 1/2 obrotu) wężyka oraz pewne połączenie.