H-11 Bolko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
H-11 Bolko
Ilustracja
H-11 Bolko
Klasa holownik
Projekt B860
Historia
Stocznia Remontowa Shipbuilding, Gdańsk
Położenie stępki 23 stycznia 2018 [1]
Wodowanie 8 października 2018
 Marynarka Wojenna
Wejście do służby 26 lutego 2020
Los okrętu w służbie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 490 t
Długość 29.2 m
Szerokość 10.4 m
Zanurzenie 4.2 m
Napęd
2 silniki wysokoprężne po 1200 kW
2 pędniki azymutalne
Prędkość 12 węzłów[2]
Załoga 10

H-11 Bolko – polski uniwersalny holownik projektu B860 przeznaczony dla 8. Flotylli Obrony Wybrzeża Marynarki Wojennej, zaprojektowany w Polsce i zbudowany w stoczni Remontowa Shipbuilding w Gdańsku jako pierwsza jednostka z sześciu zamówionych przez Inspektorat Uzbrojenia MON.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Holowniki projektu B860.

Przetarg na budowę jednostki rozstrzygnięto w listopadzie 2016 roku. W czerwcu 2017 roku MON podpisało umowę z wykonawcą. Cięcie blach na jednostkę prototypową, budowaną pod numerem B860/1, rozpoczęto 16 listopada 2017 roku, a uroczyste położenie stępki (przyspawanie okolicznościowego medalu do wykonanej już sekcji dna) miało miejsce 23 stycznia 2018 roku[3]. 8 października 2018 roku odbyło się uroczyste wodowanie i chrzest pierwszego holownika o nazwie „Bolko”. 10 stycznia 2020 roku, zakończyły się próby zdawczo-odbiorcze jednostki, a wejście do służby w składzie 12. Dywizjonu Trałowców nastąpiło 26 lutego 2020[4].

Opis[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Holowniki projektu B860.

Holownik ma 29,2 m długości i szerokość wynoszącą 10,4 m. Wyporność holownika wynosi 490 ton, natomiast uciąg jest szacowany na ponad 35 ton. Jednostkę napędzają dwa silniki wysokoprężne, każdy o mocy 1200 kW, pracujące na dwa pędniki azymutalne. Załoga holownika liczy 10 ludzi. Holownik nie będzie prowadził działań wyłącznie holowniczych w strukturach sił Marynarki Wojennej. Inne zadania to: podejmowania z wody materiałów niebezpiecznych i torped, transport osób i zaopatrzenia oraz neutralizacja zanieczyszczeń. Dodatkowo: przy wsparciu akcji ratowniczych, wsparciu logistycznym na morzu i w portach oraz wykonywaniu działań związanych z ewakuacją techniczną. Ostatnim z wykonywanych przez holowników zadań jest zabezpieczenie bojowe[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Położenie stępki holownika 860/1 - Remontowa Shipbuilding, www.remontowa-rsb.pl [dostęp 2020-07-21] (pol.).
  2. W Gdańsku zwodowano prototypowy holownik dla marynarki wojennej | Portal Stoczniowy, portalstoczniowy.pl [dostęp 2020-07-15] (pol.).
  3. Przemysław Gurgurewicz. Stępka nowego holownika MW. „Raport – Wojsko Technika Obronność”. Nr 02/2018, s. 34-35, 2018. Agencja Lotnicza Altair. ISSN 1429-270x. 
  4. Andrzej Nitka: Bolko - pierwszy holownik. 2020-02-26. [dostęp 2020-02-26].
  5. Altair – Na podstawie informacji 8. Flotylli Obrony Wybrzeża., Wodowanie i chrzest Holownika H-11 Bolko – Altair Agencja Lotnicza., „Altair”, 9 października 2018.