HMS C1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
HMS C1
Ilustracja
HMS C3 bliźniaczy do C1
Historia
Stocznia Vickers, Barrow-in-Furness
Położenie stępki 13 listopada 1905
Wodowanie 10 lipca 1906
 Royal Navy
Wejście do służby 30 października 1906
Wycofanie ze służby 22 października 1920
Los okrętu sprzedany i zezłomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 287 ton (wynurzony),
316 ton (zanurzony)
Długość 43,64 metra
Zanurzenie 4,11 metra
Napęd
jeden spalinowy silnik benzynowy 450 KM, jeden silnik elektryczny 150 KM
Prędkość 12 węzłów na powierzchni
7 węzłów zanurzony
Zasięg 2800 km przy 7 węzłach
Uzbrojenie
dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm
Załoga 16

HMS C1 – brytyjski okręt podwodny typu C. Zbudowany w latach 1905–1906 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 10 lipca 1906 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 23 października 1906 roku.

W 1914 roku C1 stacjonował w Sheerness przydzielony do Piątej Flotylli Łodzi Podwodnych (5th Submarine Flotilla) pod dowództwem LCdr. Clyfford H. Warrena[1].

23 kwietnia 1918 C1 został załadowany materiałami wybuchowymi. Miał być podprowadzony na holu w okolice Zeebrugge w celu zniszczenia wiaduktu łączącego molo portowe ze stałym lądem. Jednak z dwóch wytypowanych do tego zadania okrętów ostatecznie HMS C3 został użyty do wykonania zadania.

Okręt został sprzedany w październiku 1920 roku i zezłomowany.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 36. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]