HMS Canning

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
HMS „Canning”
Ilustracja
HMS „Canning”
Klasa okręt balonowy
Historia
Wodowanie 1896
 Wielka Brytania
Nazwa SS „Canning”
Wejście do służby 1896
Wycofanie ze służby 9 maja 1915
 Royal Navy
Nazwa HMS „Canning”
Wejście do służby 9 maja 1915
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 5366 t
Długość 129 m
Szerokość 16 m
Zanurzenie 8,8 m
Napęd
2 maszyny parowe, trzy podwójne kotły, 2 śruby
Prędkość 13 węzłów
Uzbrojenie
1 armata 57 mm
2 armaty przeciwlotnicze 57 mm
Wyposażenie lotnicze
jeden balon

HMS Canningokręt balonowy należący do Royal Navy, wziął udział w bitwie o Gallipoli w 1915 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Największy z brytyjskich balonowców, SS „Canning” został wynajęty przez Admiralicję od jego armatora Liverpool, Brazil & River Plate Steam Navigation Company 9 maja 1915 roku (28 czerwca ostatecznie go zakupiono), początkowo planowano użyć go jako transportowca, ale ostatecznie zdecydowano o przebudowaniu go na okręt balonowy, co też zrobiono w stoczni H. Grayson & Company w Birkenhead pomiędzy czerwcem a wrześniem 1915 roku[1]. Okręt został wyposażony z platformę balonową, generatory gazu i jeden balon oraz uzbrojony w pojedynczą armatę 6-funtową (57 mm) i dwie pojedyncze 6-funtowe armaty przeciwlotnicze[1].

„Canning” przybył na Mudros w październiku 1915 roku, a następnie dołączył do floty w Cieśninie Dardanelskiej, w grudniu wziął udział w ewakuacji wojska z Gallipoli[1]. 24 maja 1916 roku „Canning” przekazał swój balon dla 22. Dywizji i 1 czerwca wyruszył do Anglii przewożąc na pokładzie wrak zestrzelonego niemieckiego sterowca „LZ 85”[1].

Ponownie skierowany do stoczni w Birkenhead, przebywał tam od 22 czerwca do 4 grudnia; został przebudowany na okręt-bazę balonów, a na okręcie między innymi znacznie powiększono zbiorniki z wodorem[1]. „Canning” dołączył do Grand Fleet 28 grudnia 1916 roku i służył w tam do stycznia 1919 roku, po czym został wycofany ze służby. 21 stycznia 1920 roku „Canning” został sprzedany do Grecji[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f R. Layman: Before the Aircraft Carrier. s. 77.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R.D. Layman: Before the Aircraft Carrier: The Development of Aviation Vessels, 1849-1922. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1989. ISBN 978-0-87021-210-9.