HMS Daring (2006)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z HMS Daring (2009))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
HMS Daring
Ilustracja
HMS Daring 2010
Klasa niszczyciel rakietowy
Typ 45
Historia
Stocznia BAE Systems Naval Ships
Wodowanie 1 lutego 2006
 Royal Navy
Wejście do służby 23 lipca 2009
Los okrętu w czynnej służbie
Dane taktyczno-techniczne
Długość 152,4 m
Szerokość 21,2 m
Prędkość 29 węzłów
Uzbrojenie
VLS SYLVER (48 komór)
działo kalibru 113 mm
2 × Phalanx CIWS
Wyposażenie lotnicze
1 × Lynx w zamykanym hangarze
Załoga 190

HMS Daring (D32) – brytyjski niszczyciel typu 45, pierwszy z sześciu okrętów serii mającej zastąpić jednostki typu 42.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Daringa zwodowano 1 lutego 2006 roku, niemal trzy lata od położenia stępki. Matką chrzestną niszczyciela była Zofia, hrabina Wesseksu.

Pod banderą Royal Navy służy od lipca 2009 roku. 11 stycznia roku 2012 wyruszył na pierwszą, półroczną misję, na wody wokół Półwyspu Arabskiego. Współdziałał tam z okrętami australijskimi, amerykańskimi i pakistańskimi

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

HMS Daring jest przede wszystkim okrętem obrony przeciwlotniczej, mającym chronić lotniskowce i siły desantowe przed atakiem z powietrza. Podstawą jego potencjału bojowego w tym zakresie jest system PAAMS (Sea Viper), wykorzystujący radary SAMPSON (na charakterystycznym, ostrosłupowym maszcie) i S1850M oraz pociski rakietowe Aster 15 i Aster 30. Do walki z nieprzyjacielskimi okrętami może wykorzystywać pociski rakietowe Harpoon (Daring jest przystosowany do instalacji dwu poczwórnych wyrzutni, jednak na chwilę obecną nie planuje się ich zamontowania) i Sea Skua (odpalane z pokładowego śmigłowca Lynx), a także torped Sting Ray do zwalczania okrętów podwodnych (również odpalane ze śmigłowca).

Przy projektowaniu duży nacisk położono na zmniejszenie skutecznej powierzchni odbicia (właściwości stealth) oraz zwiększenie komfortu załogi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]