Haliczanin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Haliczanin
Ilustracja
Okładka tomu I
Państwo Galicja (Cesarstwo Austrii)
Wydawca Walenty Chłędowski
Rodzaj czasopisma literatura piękna, przekłady, rozprawy
Pierwsze wydanie 1830

Haliczaninalmanach literacki wydany we Lwowie w 1830 (tomy I i II) przez Walentego Chłędowskiego.

Z almanachem współpracowali pisarze z kręgu tajnego Towarzystwa Zwolenników Słowiańszczyzny, jak August Bielowski i Ludwik Nabielak, a także Jan Nepomucen Kamiński, Aleksander Fredro, Ludwik Jabłonowski, Eugeniusz Brocki, Bronisław Szołajski, Benedykt Kozieracki, Żegota Kikiewicz, Józef Dunin-Borkowski i Leszek Dunin-Borkowski, który zadebiutował w nim utworem Kozak.

Oprócz literatury pięknej pismo zawierało także rozprawy, głównie dotyczące filozofii, oraz recenzje. W almanachu ukazały się też przekłady poezji obcej na język polski (m.in. zmistyfikowany Rękopis królowodworski, pieśni serbskie, Król Dębów Goethego, Sonety Petrarki, Ody Horacego) oraz pośmiertnie utwory Tymona Zaborowskiego. Pismo było wyrazem zainteresowań Słowiańszczyzną oraz polską kulturą ludową, rozwijających się w Galicji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alina Witkowska, Ryszard Przybylski: Romantyzm. Wyd. VIII - 3 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 19, 573, 661, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13848-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]