Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1979 – bieg na 400 m mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Halowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 1979
Bieg na 400 m mężczyzn
Złoty medal Czechosłowacja Karel Kolář
Srebrny medal Włochy Stefano Malinverni
Brązowy medal Rumunia w epoce komunizmu Horia Toboc

Bieg na 400 metrów mężczyzn – jedna z konkurencji biegowych rozgrywanych podczas halowych lekkoatletycznych mistrzostw Europy w hali Ferry-Dusika-Hallenstadion w Wiedniu. Eliminacje i półfinały zostały rozegrane 24 lutego, a bieg finałowy 25 lutego 1979. Zwyciężył reprezentant Czechosłowacji Karel Kolář, który w finale W finale uzyskał najlepszy na świecie wynik przy pomiarze automatycznym – 46,21 s (w tym czasie uznawano halowe rekordy świata mierzone ręcznie)[1]. Tytułu zdobytego na poprzednich mistrzostwach nie bronił Pietro Mennea z Włoch.

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Rozegrano 3 biegi eliminacyjne, do których przystąpiło 12 biegaczy. Awans do półfinału dawało zajęcie jednego z pierwszych trzech miejsc w swoim biegu (Q). Skład półfinałów miało uzupełnić dwóch zawodników z najlepszym czasem wśród przegranych (q), lecz dwóch biegaczy uzyskało dokładnie taki sam czas i zdecydowano się dopuścić do półfinałów 9 biegaczy.
Opracowano na podstawie materiału źródłowego[2][3][4].

Bieg 1

Miejsce Zawodnik Czas Uwagi
1 Czechosłowacja Karel Kolář 47,45 Q
2 Rumunia w epoce komunizmu Horia Toboc 47,74 Q
3 Austria Alex Fortelny 48,00 q
4 Szwajcaria Urs Kamber 48,09

Bieg 2

Miejsce Zawodnik Czas Uwagi
1 Włochy Stefano Malinverni 47,51 Q
2 Szwajcaria Peter Haas 47,87 Q
3 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Željko Knapić 47,94 q
4 Niemiecka Republika Demokratyczna Frank Richter 48,08

Bieg 3

Miejsce Zawodnik Czas Uwagi
1 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Josip Alebić 47,90 Q
2 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Michael Düsing 47,96 Q
3 Hiszpania Isidoro Hornillos 48,00 q
4 Szwecja Christer Gullstrand 48,03

Półfinały[edytuj | edytuj kod]

Rozegrano 3 biegi półfinałowe, w których wystartowało 9 biegaczy. Awans do finału dawało zwycięstwo w swoim biegu (Q). Skład finału uzupełnił zawodnik z najlepszym czasem wśród przegranych (q).
Opracowano na podstawie materiału źródłowego[2][3][5].

Bieg 1

Miejsce Zawodnik Czas Uwagi
1 Czechosłowacja Karel Kolář 46,87 Q
2 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Michael Düsing 47,03 q
3 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Željko Knapić 47,72

Bieg 2

Miejsce Zawodnik Czas Uwagi
1 Włochy Stefano Malinverni 47,04 Q
2 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Josip Alebić 47,15
3 Austria Alex Fortelny 48,63

Bieg 3

Miejsce Zawodnik Czas Uwagi
1 Rumunia w epoce komunizmu Horia Toboc 47,63 Q
2 Szwajcaria Peter Haas 47,67
3 Hiszpania Isidoro Hornillos 37,84

Finał[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[2][3][6].

Miejsce Zawodnik Czas Uwagi
1 Czechosłowacja Karel Kolář 46,21 CR
2 Włochy Stefano Malinverni 46,59
3 Rumunia w epoce komunizmu Horia Toboc 46,86
4 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Michael Düsing 46,95

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alain Bouillé (red.): L’Athlétisme européen en salle. Paryż: Fédération Française d’Athlétisme, 1994, s. 107. ISBN 2-9095528-06-5.
  2. a b c Alain Bouillé (red.): L’Athlétisme européen en salle. Paryż: Fédération Française d’Athlétisme, 1994, s. 38. ISBN 2-9095528-06-5.
  3. a b c Zygmunt Głuszek. Mocne akcenty biało-czerwonych w wiedeńskim Hallenstadionie. „Lekkoatletyka”. XXIV (276), s. 6, kwiecień 1979. RSW „Prasa–Książka–Ruch” (pol.). 
  4. Maik Richter, 10. Hallen-Europameisterschaften 24.–25.02.1979 in Wien / AUT – Vorläufe – 400 Meter – Männer (24.02.1979), maik-richter.de [dostęp 2020-04-10] (niem.).
  5. Maik Richter, 10. Hallen-Europameisterschaften 24.–25.02.1979 in Wien / AUT – Semifinale – 400 Meter – Männer (24.02.1979), maik-richter.de [dostęp 2020-04-10] (niem.).
  6. Maik Richter, 10. Hallen-Europameisterschaften 24.–25.02.1979 in Wien / AUT – Finale – 400 Meter – Männer (25.02.1979), maik-richter.de [dostęp 2020-04-10] (niem.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]