Hana Ponická

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hana Ponická (ur. 15 lipca 1922, Halič; zm. 21 sierpnia 2007, Bańska Bystrzyca) – słowacka pisarka, publicystka i tłumaczka.

Elementy biografii[edytuj | edytuj kod]

Po maturze (1940) studiowała medycynę, ale studiów nie ukończyła. Brała udział w słowackim powstaniu narodowym. W latach 19481950 mieszkała z mężem, poetą Štefanem Žárym, w Rzymie. Po powrocie do ojczyzny pracowała jako redaktorka. W latach 19681972 redagowała pismo „Smena na nedeľu”, ale zwolniono ją z pracy za protesty przeciwko inwazji wojsk Układu Warszawskiego w 1968. Była jednym z nielicznych słowackich sygnatatiuszy Karty 77. W 1981 stała się jej rzeczniczką. W 1988 była sądzona za wspomnienia o roku 1968. W okresie tzw. normalizacji miała całkowity zakaz druku. Jej Zapiski lukavickie, proza o charakterze autobiograficzno-dokumentalnym, wyszły w wydawnictwie emigracyjnym ('68 Publishers, Toronto).

W 1996 została odznaczona Medalem Za zasługi I stopnia.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Utwory dla dorosłych[edytuj | edytuj kod]

  • 1959Ábelovský dom
  • 1964Prísť, odísť, opowiadania
  • 1968Bosými nohami, opowiadania
  • 1974Janko Novák
  • 1989Lukavické zápisky
  • 1990Milan Rastislav Štefánik

Utwory dla dzieci[edytuj | edytuj kod]

  • 1953Slávikove husličky
  • 1961O Štoplíkovi
  • 1968Svietiaca ryba
  • 1955Halúzky
  • 1955Medvedí rok
  • 1961Zimná rozprávka
  • 1961Malí mičurinci
  • 1972O parádnici lienke
  • 1991O Štoplíkovi, kým do školy nechodil
  • 1991Ako Štoplík do školy chodil-nechodil

Scenariusz[edytuj | edytuj kod]

  • 1976Zlatá réva (film pod tym samym tytułem, reż. Ľ, Filan, 1977)

Dziełalność translatorska[edytuj | edytuj kod]

Tłumaczyła na język słowacki z włoskiego, francuskiego, węgierskiego i niemieckiego.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W roku 2002 prezydent Rudolf Schuster odznaczył ją Orderem Ľudovíta Štúra I kategorii.

Recepcja polska[edytuj | edytuj kod]

W Polsce jest niemal nieznana. Jedynie Leszek Engelking przetłumaczył fragment Zapisków lukavickich, przekład ten ukazał się na łamach „Literatury na Świecie” (1991, nr 3).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jozef Špaček, Ponická Hana [w:] Slovník slovenských spisovateľov, red. Valér Mikula, Bratysława 2005 (słow.).