Harcerska Nagroda Literacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harcerska Nagroda Literacka
Nagroda za twórczość polskich autorów korespondującą z założeniami wychowawczymi ZHP
Lokalizacja  Polska
Warszawa
Pierwsze rozdanie 1970

Harcerska Nagroda Literackapolska nagroda literacka, organizowana i przyznawana przez Główną Kwaterę ZHP od 1970 do 1991 roku.

Nagroda była przeznaczona dla polskich autorów publikacji literatury dla dzieci i młodzieży w wieku od 7 do 15 lat, korespondujących z założeniami wychowawczymi ZHP, wydanymi od 1 stycznia w roku poprzedzającym rok przyznania nagrody, dotąd nienagradzanych. Nagrodę otrzymywały także instytucje wydawnicze. Propozycje zgłaszane przez wydawnictwa, redakcje oraz inne instytucje kulturalne wybierało jury powołane przez Główną Kwaterę ZHP.

W 1982 roku wprowadzono nagrodę przyznawaną przez dzieci i młodzież, laureat był wyłaniany drogą plebiscytu w prasie dziecięco-młodzieżowej.

W 1988 roku jury powołało Honorową Listę im. Aleksandra Kamińskiego[1].

Laureaci[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Nowe Książki”. 9, s. okładka, 1988. 
  2. a b c d e f g Leksykon harcerstwa. Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1988, s. 121-122. ISBN 83-203-1779-7.
  3. „Gazeta Wyborcza”. 137, s. 16, 1991. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Leksykon harcerstwa. Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1988, s. 121-122. ISBN 83-203-1779-7.