Harriet Smithson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harriet Smithson
Henrietta Constance Smithson
Ilustracja
Harriet Smithson, 1832
Data urodzenia 1800
Data śmierci 3 marca 1854
Zawód, zajęcie aktorka
Narodowość irlandzka
Małżeństwo Hector Berlioz
Dzieci Louis Berlioz

Harriet Smithson (ur. w 1800, zm. 3 marca 1854) − irlandzka aktorka, pierwsza żona kompozytora Hectora Berlioza, który pod wpływem miłości do niej napisał Symfonię fantastyczną.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w 1800 roku, była córką dyrektora teatru. Po raz pierwszy zaczęła występować w 1815 roku w Crow Street Theatre w Dublinie. W roku 1818 zagrała swoją pierwszą londyńską rolę. Nie odniosła wielkiego sukcesu w Wielkiej Brytanii i wyjeżdżała do Paryża w 1828 i 1832 roku. Tam jednym z jej wielbicieli był Hector Berlioz, który odkrył ją w Théâtre de l’Odéon, gdzie grała role Julii i Ofelii w spektaklach Williama Szekspira[1].

Berlioz zakochał się w irlandzkiej aktorce, podróżował za nią po Europie i wysyłał jej listy, które ona ignorowała. Nieszczęśliwie zakochany, sięgnął po opium. Pod wpływem narkotycznych wizji skomponował swoje najbardziej znane dzieło, „Symfonię fantastyczną”[2]. Ostatecznie Smithson poślubiła Berlioza w roku 1833, ale od 1840 roku żyli w separacji[1]. Ich jedynym dzieckiem był (1834-1867) Louis Berlioz.

Zmarła 3 marca 1854 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Smithson, Henrietta Constance (ang.). W: Encyclopædia Britannica (Eleventh edition, 1911) [on-line]. [dostęp 2011-02-24].
  2. Richard Morrison: Anglia tonęła w oparach opium (pol.). Portal Wiedzy Onet.pl / Polska The Times, 2011-02-18. s. 2. [dostęp 2011-02-24].