Haydée Santamaría

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Haydée Santamaría Cuadrado (ur. 21 stycznia 1921 w Encrucijada w prowincji Las Villas (obecnie Villa Clara), zm. 28 lipca 1980) – kubańska rewolucjonistka, działaczka kulturalna oraz państwowa.

Życie i działalność[edytuj | edytuj kod]

Haydée Santamaría wywodziła się z rodziny pochodzenia hiszpańskiego. Była córką pracownika plantacji cukru w centrum Kuby. Na początku 1950 r., przeniosła się ze swoim młodszym bratem Ablem do Hawany, gdzie oboje przyłączyli się do ruchu rewolucyjnego.

Brała udział organizacji dowodzonego przez Fidela Castro Ruz, ataku ok. 160-osobowego oddziału na koszary Moncada 26 lipca 1953 r. uznawanego za początek rewolucji kubańskiej. Podczas ataku, była jedną z dwóch kobiet uczestniczących w walkach po stronie rebeliantów, druga była Melba Hernández. Ostatecznie atak nie powiódł się, a około połowy rebeliantów zginęło, zaś Haydée Santamaría, Melba Hernández oraz Fidel i Raúl Castro zostali schwytani. Haydée Santamaría i Melba Hernández zostały skazane na siedem miesięcy pozbawienia wolności. Po zwolneniu obie zaangażowały się działania na rzecz uwolnienia pozostałych więzionych rewolucionistów, w ramach Ruchu 26 Lipca.

Po obaleniu Fulgencio Batisty, była założycielką i od 1959 r., aż do śmierci w 1980 r., dyrektorem centrum kulturalnego Casa de las Americas. Brała udział w organizacji Komunistycznej Partii Kuby wchodząc w skład jej Komitetu Centralnego. W 1966 r., reprezentowała Kubę jako gość Zjazdu Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (KPZR), a także odwiedziła Demokratyczną Republikę Wietnamu, gdzie spotkał się z prezydentem Hồ Chí Minhem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]