Heiko Scholz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heiko Scholz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1966
Görlitz
Wzrost 173 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1972–1978 BSG Dynamo Görlitz
1978–1982 Dynamo Drezno
1982–1984 ISG Hagenwerder
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1984–1986 Chemie Lipsk 58 (15)
1986–1990 Lokomotive Lipsk 86 (2)
1990–1992 Dynamo Drezno 57 (8)
1992–1995 Bayer 04 Leverkusen 75 (5)
1995–1998 Werder Brema 52 (2)
1998 Fortuna Kolonia 20 (0)
1998–1999 SG Wattenscheid 09 9 (0)
1999–2000 Dresdner SC 9 (0)
W sumie: 366 (32)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1987–1990  NRD 7 (0)
1992  Niemcy 1 (0)
W sumie: 8 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2003–2009 MSV Duisburg (asystent)
2005 MSV Duisburg (tymczasowy)
2006 MSV Duisburg (tymczasowy)
2008 MSV Duisburg (tymczasowy)
2010–2011 TSV Germania Windeck
2011–2012 FC Viktoria Köln
2013– 1. FC Lokomotive Leipzig

Heiko Scholz (ur. 7 stycznia 1966 w Görlitz) – niemiecki piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Scholz karierę rozpoczynał jako junior w enerdowskim klubie BSG Dynamo Görlitz. Potem był graczem Dynama Drezno oraz ISG Hagenwerder. W 1984 roku trafił do Chemie Lipsk. Spędził tam dwa sezony, a w 1986 odszedł do Lokomotive Lipsk. W 1987 roku zdobył z klubem Puchar NRD oraz wystąpił z nim w finale Pucharu Zdobywców Pucharów (tam porażka 0:1 z Ajaksem Amsterdam. Natomiast w 1988 wywalczył z klubem wicemistrzostwo NRD. W ciągu czterech lat w barwach Lokomotive zagrał 86 razy i zdobył 2 bramki. W 1990 roku został zawodnikiem Dynama Drezno. Po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku, od sezonu 1991/1992 wystartował z klubem w Bundesligi. W tych rozgrywkach zadebiutował 3 sierpnia 1991 w przegranym 0:1 meczu z 1. FC Kaiserslautern. Pierwszego gola w Bundeslidze strzelił 14 września 1991 SG Wattenscheid 09 (3:0).

W 1992 roku Scholz podpisał kontrakt z innym pierwszoligowcem - Bayerem 04 Leverkusen. Zadebiutował tam 14 sierpnia 1992 w zremisowanym 1:1 ligowym spotkaniu z 1. FC Saarbrücken. W sezonie 1992/1993 zdobył z klubem Puchar Niemiec. W Bayerze spędził trzy sezony. W sumie zagrał tam w 75 ligowych meczach i zdobył w nich 5 bramek.

W 1995 roku do Werderu Brema, również występującego w ekstraklasie. Pierwszy ligowy mecz zaliczył tam 11 sierpnia 1995 przeciwko Fortunie Düsseldorf (1:1). Dla Werderu grał przez 2,5 pół roku. W tym czasie rozegrał tam 52 ligowe spotkania i strzelił 2 bramki.

W styczniu 1998 odszedł do drugoligowej Fortuny Kolonia. Występował tam do listopada 1998. Potem trafił do SG Wattenscheid 09, również grającego w 2. Bundeslidze. Jego ostatnim klubem był Dresdner SC, w którym w 2000 roku zakończył karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Scholz rozegrał 7 spotkań w reprezentacji NRD. Zadebiutował w niej 29 kwietnia 1987 w przegranym 0:2 meczu eliminacji Mistrzostw Europy 1988 ze Związkiem Radzieckim. Po raz ostatni w kadrze NRD zagrał 12 września 1990 w przegranym 0:2 towarzyskim spotkaniu z Belgią, które było jednocześnie ostatnim w historii reprezentacji NRD.

W 1992 roku Scholz zagrał jeden raz w reprezentacji Niemiec (14 października 1992 w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Meksykiem).

Po zakończeniu kariery[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku Scholz został trenerem w sztabie szkoleniowym MSV Duisburg. 9 grudnia 2005 objął funkcję szkoleniowca MSV, po zwolnionym Norbercie Meierze. Jako trener w Bundeslidze zadebiutował 10 grudnia 2005 w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Arminią Bielefeld. 17 grudnia 2005, po ligowym meczu z 1. FSV Mainz 05 (1:1) miejsce Scholza jako trenera MSV zastąpił Jürgen Kohler, natomiast Scholz powrócił do roli trenera. Potem funkcję szkoleniowca MSV pełnił przez krótki czas w 2006 oraz 2008 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]