Helen Gray Cone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Helen Gray Cone (ur. 1859, zm. 1934) – poetka amerykańska[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Helen Gray Cone urodziła się 8 marca 1859 w Nowym Jorku[2]. Jej rodzicami byli John Carpenter Cone i Julia Gray[2]. Uczęszczała do Normal College of New York City (obecnie Hunter College), gdzie trafiła w wieku 14 lat[2]. Naukę ukończyła w 1876[2][3]. W trzynaście lat później otrzymała czasowe zastępstwo za Mary Willard, nauczycielkę historii i literatury, która sama zaproponowała ją na to stanowisko[2]. W 1899 została pierwszą kobietą-profesorem w Normal College[3], a następnie dziekanem English Department[2]. Wykłady na temat twórczości Williama Szekspira i romantyków zjednały jej ogólny szacunek. W 1908 uzyskała stopień Master of Humane Letters na Uniwersytecie w Nowym Jorku[2]. W 1920, z okazji jubileuszu Hunter College otrzymała doktorat honorowy w zakresie literatury[2]. W 1926 przeszła na emeryturę, nadal jednak była aktywna w Helen Gray Cone Fellowship, towarzystwie naukowym założonym na jej cześć[2]. Helen Gray Cone nigdy nie wyszła za mąż i nie założyła rodziny[2]. Zmarła 31 stycznia 1934[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Poetka wydała pięć tomików wierszy: Oberon and Puck: Verses Grave and Gay (1885), The Ride to the Lady, and Other Poems (1891), Soldiers of the Light (1911)[3], A Chant of Love for England, and Other Poems (1915)[3] i The Coat without a Seam, and Other Poems (1919). W 1930 ukazał się stanowiący wybór z jej twórczości tom Harvest Home. Do najbardziej znanych jej wierszy należy utwór A Chant of Love for England. Z niego pochodzą często cytowane wersy:

Bind her, grind her, burn her with fire,
Cast her ashes into the sea,—
She shall escape, she shall aspire,
She shall arise to make men free:
She shall arise in a sacred scorn,
Lighting the lives that are yet unborn;
Spirit supernal, Splendour eternal,
ENGLAND[4]!

Wśród dzieł autorki znalazły się cykle Sonnets of the Great Peace[5], Moods of War[5] i The Quiet Days[5]. Jeden ze swoich utworów poetka poświeciła Henry’emu Wadsworthowi Longfellowowi[6]. Był to podwójny sonet. Napisała też balladę King Raedwald. Niekiedy sięgała po aliterację, jak w poniższej strofie z wiersza A Ressurrection:

But at last, when the hour was ripe-was it sudden-remembered word?
Was it sight of a bird that mounted, or sound of a strain that stole?
I was 'ware of a spell that snapped, of an inward strength that stirred,
Of a Presence that filled that place; and it shone, and I knew my Soul.

Stosowała również grę słów (paronomazję): And reverent, as reverend, was thy head (sonet Henry Wadsworth Longfellow).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Helen Gray Cone (1859 – 1934) (ang.). asininepoetry.com. [dostęp 2017-03-26].
  2. a b c d e f g h i j k Helen Gray Cone. Biographical Sketch (ang.). library.hunter.cuny.edu. [dostęp 2017-03-26].
  3. a b c d Cone, Helen Gray (ang.). infoplease.com. [dostęp 2017-03-26].
  4. Helen Gray Cone: A Chant of Love for England (ang.). Bartleby.com. [dostęp 2017-03-26].
  5. a b c Richmond Times-Dispatch, 18 January 1920 (ang.). virginiachronicle.com. [dostęp 2017-03-26].
  6. Helen Gray Cone: Henry Wadsworth Longfellow (ang.). sonnets.org. [dostęp 2017-03-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]