Helena Romer-Ochenkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Helena Romer-Ochenkowska ps. Scipio, Spectator, Widz (ur. 2 sierpnia 1875 w Wilnie, zm. 26 marca 1947 w Toruniu) – polska prozaiczka, publicystka, dramatopisarka oraz działaczka społeczna i oświatowa.

Helena Romer-Ochenkowska
Helena Antonina Rachela Römer
Scipio, Spectator, Widz
Ilustracja
Helena Romer-Ochenkowska
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1875
Wilno
Data i miejsce śmierci 26 marca 1947
Toruń
Zawód, zajęcie pisarka, publicystka, działaczka oświatowa
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Wawrzyn Akademicki Kawaler Orderu Palm Akademickich (Francja)

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Alfreda Izydora Römera h. Laski i Wandy z Sulistrowskich h. Lubicz (ur. 1853)[1]. Ukończyła pensję panny Łucji Żeleszkiewicz w Krakowie, później Wyższą Szkołę Nauk Społecznych (École des Hautes Sciences Sociales) w Paryżu. Od 1897 organizowała na Wileńszczyźnie tajne szkolnictwo, czytelnie i biblioteki. Od 1906 współpracowała z gazetami wydawanymi w Wilnie (publikowała swoją twórczość: wiersze, nowele, szkice, recenzje, artykuły), od 1907 z „Kurierem Wileńskim”. W latach 1915–1916 wykładała w Wilnie na kursach popularnych. W 1919 została sekretarzem redakcji „Naszego Kraju”, a w latach 1920–1923 współpracowała z „Gazetą Krajową”. W latach 1925–1937 sprawowała funkcję sekretarza redakcji i stałej felietonistki „Kuriera Wileńskiego”. Pisała felietony do „Słowa”[2]. Współpracowała także z czasopismami: „Źródła Mocy” (miesięcznik wileński), „Tygodnik Ilustrowany”, „Kobieta Współczesna” i „Bluszcz”. Przez sześć lat była wiceprzewodniczącą Związku Literatów w Wilnie.

W latach 1904–1906 była żoną Henryka Ochenkowskiego h. Grzymała (1872–1925).

Wybrana twórczość[2][edytuj | edytuj kod]

  • Karylla czyli miłość patriotyczna (1904) - dramat,
  • Majaki (1911) - powieść,
  • Swoi ludzie (1922) - zbiór nowel,
  • Wesele na Wileńszczyźnie (1929) - dramat,
  • Tutejsi (1931) - zbiór nowel,
  • Rok 1863 na Litwie (1934) - dramat.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Helena Antonina Rachela Römer h. Laski, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2020-05-27].
  2. a b Gajkowska 1991 ↓, s. 302.
  3. M.P. z 1929 r. nr 274, poz. 630 „za zasługi na polu pracy narodowej, społecznej i literackiej”.
  4. M.P. z 1935 r. nr 257, poz. 306 „za szerzenie zamiłowania do literatury polskiej”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]