Helena Zboińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Helena Zboińska
Ilustracja
Imię i nazwisko Helena Zboińska-Ruszkowska
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1877
Lwów
Data i miejsce śmierci 4 listopada 1948
Kraków
Zawód śpiewaczka (sopran), pedagog
Współmałżonek Ryszard Ruszkowski
Lata aktywności 1899-1928

Helena Zboińska 1°v. Ruszkowska, 2°v. Seeligerowa (ur. 23 kwietnia 1877 we Lwowie, zm. 4 listopada 1948 w Krakowie) – polska śpiewaczka (sopran), pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła pensję we Lwowie, gdzie następnie uczyła się śpiewu. W 1894 wyszła za mąż za aktora Ryszarda Ruszkowskiego. Studia wokalne uzupełniała następnie niemal do końca kariery w Warszawie, Wiedniu, Mediolanie i Madrycie. Debiutowała w 1900 w Teatrze Miejskim we Lwowie, gdzie zaangażowana szybko objęła pierwszoplanowe, sopranowe partie liryczne. W 1903 została zaangażowana do WTR gdzie śpiewała do 1907 głównie partie sopranowe, zarówno liryczne jak i dramatyczne. Była doskonałą odtwórczynią partii bohaterek wagnerowskich. W tym czasie koncertowała w Wiedniu m.in. w wiedeńskiej Hofoper. W 1906 wyszła powtórnie za mąż za doktora Ferdynanda Seeligera sekretarza ministra finansów w Wiedniu.

W styczniu 1907 wystąpiła w Teatro alla Scala w Mediolanie w Zmierzchu bogów Wagnera oraz w kwietniu 1908 jako Helena w "Mefistofelesie" Boito, w towarzystwie Fiodora Szalapina i pod batutą Toscaniniego[1]. Do 1914 śpiewała za granicą we Włoszech, Hiszpanii i Ameryce Południowej. W latach 1914-16 śpiewała w wiedeńskiej Operze Cesarskiej i Narodnim Divadle w Pradze. W 1919 przybyła do Warszawy. Zaangażowana na do opery na stanowisko „primadonny dramatycznej” występowała na scenie Teatru Narodowego do końca swej kariery. Ostatni raz wystąpiła w 1928 w partii Bony (Zygmunt August).

Po zejściu ze sceny zamieszkała w Krakowie i poświęciła się pracy pedagogicznej w konserwatorium krakowskim, a potem we własnej prywatnej szkole śpiewu. Okupację niemiecką przeżyła w Krakowie. Po wojnie objęła stanowisko profesora PWSM w Krakowie. Jej uczennicami były: Ewa Bandrowska-Turska, Ada Sari, Wanda Wermińska. Była członkiem zasłużonym ZASP.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Córka aktora Marcelego Zboińskiego, żona aktora Ryszarda Ruszkowskiego[2] i matka aktora Wojciecha Ruszkowskiego[3].

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Polscy śpiewacy na scenie La Scali" Adam Czopek Nasz Dziennik nr 140/17/18.06.06 19-06-2006
  2. Polska śpiewaczka „kozackiego” pochodzenia. „Nowości Illustrowane”. Nr 15, s. 7, 14 kwietnia 1906. 
  3. Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965. Warszawa: PWN, 1973, s. 905.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]