Helmut Benthaus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Helmut Benthaus
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1935
Herne, Niemcy
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1954–1961 Westfalia Herne 167 (19)
1961–1962 TSV 1860 Monachium 18 (1)
1962–1965 1. FC Köln 52 (3)
1965–1971 FC Basel 23 (2)
W sumie: 260 (25)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1958–1960 RFN 8 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1965–1982 FC Basel
1982–1985 VfB Stuttgart
1985–1987 FC Basel

Helmut Benthaus (ur. 5 czerwca 1935 w Herne) – niemiecki trener piłkarski, wcześniej piłkarz grający na pozycji pomocnika.

Pierwszym klubem w jego karierze była Westfalia Herne, z którą w 1959 roku zdobył mistrzostwo Zachodu w niemieckiej Oberlidze. Po jednym sezonie spędzonym w TSV 1860 Monachium przeniósł się do 1. FC Köln, z którym ponownie triumfował w Oberlidze (1963), a w sezonie 1963/64 został pierwszym mistrzem nowo powstałej Bundesligi.

Między 1958 a 1960 rokiem rozegrał osiem spotkań w kadrze narodowej RFN.

Po zajęciu drugiego miejsca w Bundeslidze 1964/65 przeniósł się do Szwajcarii i objął posadę trenera w FC Basel. Opiekował się piłkarzami tego klubu aż do 1982 roku (w latach 1965–1971 był równocześnie zawodnikiem, wystąpił w 23 spotkaniach ligi szwajcarskiej). Poprowadził ich do siedmiu tytułów mistrzowskich w Nationallidze A (w sezonach 1966/67, 1968/69, 1969/70, 1971/72, 1972/73, 1976/77 i 1979/80), dwóch Pucharów Szwajcarii, zwycięstwa w Schweizer Liga Cup, a także doszedł z nimi do ćwierćfinału Pucharu Europy Mistrzów Klubowych (odpowiedniku dzisiejszej Ligi Mistrzów) w sezonie 1973/74 (w tej fazie rozgrywek RotBlau okazali się słabsi od Celticu).

W latach 1982–1985 Benthaus ponownie pracował w Niemczech, w grającym w Bundeslidze VfB Stuttgart. W sezonie 1983/84 został mistrzem kraju. Gwiazdami jego drużyny w owym czasie byli gracze takiego kalibru jak Guido Buchwald, bracia Bernd i Karlheinz Förster, Hermann Ohlicher, Islandczyk Ásgeir Sigurvinsson, Karl Allgöwer, Peter Reichert, Szwed Dan Corneliusson oraz Walter Kelsch.

Przed rozbratem z piłką nożną ponownie prowadził ekipę z Bazylei. Od 1985 do 1987 roku, nie licząc mało prestiżowego zwycięstwa w Uhrencup, nie wywalczył z nią jednak żadnego tytułu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]