Henri-Louis-Stanislas Mortier de Fontaine

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henri-Louis-Stanislas Mortier de Fontaine (1845)

Henri-Louis-Stanislas Mortier de Fontaine, (ur. 13 maja 1816 w Wiśniowcu (Obwód tarnopolski), zm. 10 maja 1883 w Londynie) – pianista francuski urodzony na ziemiach polskich.

Studiował w Warszawie u Józefa Elsnera wraz z Fryderykiem Chopinem. Debiutował w roku 1832 w Gdańsku, w następnym roku przybył do Paryża. Od roku 1837 podróżował po Włoszech, do Paryża wrócił w roku 1840. Był zaprzyjaźniony z Franciszkiem Lisztem, został ojcem chrzestnym jego córki Cosimy Wagner, późniejszej żony Ryszarda Wagnera. Liszt zadedykował mu transkrypcje fortepianowe trzech marszów Franciszka Schuberta[1].

W roku 1847 uznanie przyniosła mu interpretacja sonaty Beethovena nr 29 „Hammerklavier” Op. 106 uważanej za wyjątkowo trudną technicznie kompozycję.

W roku 1850 zamieszkał w Rosji, w latach 1853-1860 nauczał w Sankt Petersburgu. W roku 1853 wystąpił tamże z cyklem „koncertów historycznych”, w których zaprezentował interpretacje dzieł dawnych zgodnie z duchem epoki[2].

Od roku 1860 zamieszkał w Monachium, występując w wielu miastach europejskich z koncertami muzyki dawnej, prowadził też działalność pedagogiczną. Do jego uczniów należał m.in. Wilhelm Kienzl. Potem zamieszkał w Paryżu, ostatnie lata życie spędził w Londynie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jeremy Nicholas: Franz Liszt (1811—1886). Paganini Studies & Schubert Marches // Hyperion Records
  2. В. Шекалов. Генрих Луи Станислав Мортье де Фонтен и первые Исторические концерты в России. // «Старинная музыка», 2008, № 3, с. 2-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]