Henri Schwery

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henri Schwery
Kardynał prezbiter
Herb Henri Schwery Spiritus Domini gaudium et spes
Kraj działania  Szwajcaria
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1932
Saint-Léonard
biskup Sionu
Okres sprawowania 1977 – 1995
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 7 lipca 1957
Nominacja biskupia 22 lipca 1977
Sakra biskupia 17 września 1977
Kreacja kardynalska 28 czerwca 1991
Jan Paweł II
Kościół tytularny Ss. Protomartiri a Via Aurelia Antica
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 17 września 1977
Konsekrator François-Nestor Adam
Współkonsekratorzy Pierre Mamie
Otmar Mäder

Henri Schwery (ur. 14 czerwca 1932 w Saint-Leonard), szwajcarski duchowny katolicki, arcybiskup Sionu, przewodniczący Konferencji Episkopatu Szwajcarii, kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminarium i kolegium w Sionie, potem na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, a także nauki ścisłe (matematykę i fizykę teoretyczną) na Uniwersytecie we Fryburgu. Przyjął święcenia kapłańskie w rodzinnym Saint-Leonard 7 lipca 1957. Od 1961 pracował jako duszpasterz w diecezji Sion, był także kapelanem młodzieży studenckiej związanej z Akcją Katolicką i kapelanem wojskowym, wykładowcą (w latach 1972-1977 rektorem) kolegium w Sionie, dyrektorem niższego seminarium oraz moderatorem synodu diecezjalnego.

22 lipca 1977 został biskupem Sionu (z tytułem personalnym arcybiskupa), odebrał sakrę biskupią 17 września 1977 z rąk Nestora Adama, odchodzącego zwierzchnika diecezji Sion. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, w tym w sesji specjalnej poświęconej Kościołowi europejskiemu w 1991. Nosi tytuł honorowego kanonika opactwa terytorialnego Saint-Maurice d'Agaunne. W latach 1983-1988 stał na czele Konferencji Episkopatu Szwajcarii. W czerwcu 1991 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera Ss. Protomartiri a Via Aurelia Antica. W 1993 Schwery został włączony w skład Rady Kardynalskiej ds. badania Ekonomicznych i Organizacyjnych Problemów Stolicy Świętej.

1 kwietnia 1995 zrezygnował z rządów diecezją Sion. Kilkakrotnie reprezentował papieża na uroczystościach religijnych i rocznicowych w charakterze specjalnego wysłannika; jest kawalerem Wielkiego Krzyża Zakonu Rycerskiego Obrońców Grobu Świętego w Jerozolimie i Wielkim Protektorem Duchowym związanego z domem Hohenstaufów Orderu Świętego Gereona[1].

Brał udział w konklawe 2005, które wybrało papieża Benedykta XVI.

14 czerwca 2012 w związku z osiemdziesiątymi urodzinami stracił prawo do udziału w przyszłych konklawe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Drugim Wielkim Protektorem Duchowym Orderu był nuncjusz Mario Rizzi

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]