Henry Thomas (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henry Thomas
Imię i nazwisko Henry Jackson Thomas Jr.
Data i miejsce urodzenia 9 września 1971
San Antonio
Zawód aktor, muzyk
Współmałżonek Kelly Hill
(2000–2002; rozwód)
Marie Zielcke
(2004–2007; rozwód)
Lata aktywności od 1981

Henry Jackson Thomas Jr.[1][2] (ur. 9 września 1971 w San Antonio) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny, odtwórca roli Elliotta w filmie E.T.[3][4], a także muzyk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w San Antonio[5] w Teksasie jako syn Carolyn L. z domu Davis i Henry’ego Jacksona Thomasa Sr., hydraulika i mechanika[6]. Kształcił się w East Central High School, następnie studiował filozofię i historię w Blinn College[1], jednak po roku porzucił naukę w tej szkole[7].

W wieku dziesięciu lat zadebiutował na ekranie jako Harry w dramacie Przybłęda[8] u boku Sissy Spacek, Erica Robertsa i Sama Sheparda[9]. W 1982 zagrał główną rolę Elliotta w familijnym dramacie science-fiction E.T.[10] w reżyserii Stevena Spielberga. W 1983 został nominowany do nagrody Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych (BAFTA) w kategorii najbardziej obiecującego debiutu aktorskiego w głównej roli, a także do Złotych Globów w kategorii dla aktora będącego odkryciem roku[1].

Do końca lat 80. okazjonalnie grywał w filmach i produkcjach telewizyjnych. Później zaczął występować regularnie, zagrał m.in. jedną z głównych ról w Psychozie IV: Początek i w Wichrach namiętności[11].

Początkowo miał grać młodego króla Artura w miniserialu Merlin (1998), ale odmówiono mu wjazdu do Anglii z uwagi na problemy z dokumentami; został zastąpiony w obsadzie przez Paula Currana[1].

W 1996 ponownie uzyskał nominację do Złotych Globów w kategorii aktor drugoplanowy w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym za rolę w produkcji HBO Świadek oskarżenia z 1995[1].

W latach 90. pisał piosenki i był gitarzystą lokalnego zespołu z San Antonio o nazwie The Blue Heelers (nazwanego od rasy psa). Zespół nie podpisał kontraktu z wytwórnią płytową, jednak jego autorski album Twister został dobrze przyjęty i cieszył się powodzeniem w rozgłośniach radiowych w całym stanie. W 1998 jego piosenka „Truckstop Coffee” nagrana z Blue Heelers pojawiła się na ścieżce dźwiękowej V2 do dramatu Niagara, Niagara, gdzie wystąpił jako Seth[12].

W 2003 Henry Thomas i Nikki Sudden współpracowali nad ścieżką dźwiękową do filmu Mikiego Kaurismäkiego Honey Baby, w którym znalazły się cztery oryginalne utwory napisane i wykonane przez aktora jako fikcyjnego muzyka Toma Bracketta[13]. W 2013 został wpisany do sali sław Texas Film Hall of Fame[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był dwukrotnie żonaty. 20 maja 2000 poślubił Kelly Hill[14]. W 2002 doszło do rozwodu. 10 maja 2004 ożenił się z Marie Zielcke[15], z którą ma córkę Hazel. W 2007 małżonkowie rozwiedli się.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Henry Thomas (ang.). TV Guide. [dostęp 2012-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-10)].
  2. Personalidade: Henry Thomas (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2018-11-10].
  3. Henry Thomas (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-11-25].
  4. Henry Thomas (ang.). Listal. [dostęp 2016-11-25].
  5. Henry Thomas Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2017-01-12].
  6. Henry Thomas Biography (ang.). Film Reference. [dostęp 2012-02-26].
  7. Henry Thomas (ang.). BuddyTV. [dostęp 2012-02-26].
  8. Henry Thomas (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-11-25].
  9. Raggedy Man (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2018-11-10].
  10. Lisa Sewards: E.T.’s Henry Thomas tells how he had to get past his parents suspicions Hollywood (ang.). „Daily Mail”, 10 listopada 2018. [dostęp 2018-11-10].
  11. Henry Thomas (9 de Setembro de 1971) (port.). Filmow. [dostęp 2012-02-26].
  12. Henry Thomas (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2016-11-25].
  13. Garth Cartwright: Obituary: Nikki Sudden (ang.). „The Guardian”, 2 kwietnia 2006. [dostęp 2018-11-10].
  14. Henry Thomas (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2012-02-26].
  15. Henry Thomas (węg.). Starity.hu. [dostęp 2016-11-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]