Henryk Bartyla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Bartyla
Data i miejsce urodzenia 17 czerwca 1925
Zabrze
Wzrost 180 cm
Pozycja środkowy pomocnik, stoper
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1938–1958 Ruch Chorzów 168 (6)
1958–1959 Walcownia Czechowice
1959–1961 Naprzód Lipiny
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1952–1955 Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska 7 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1959–1961 Naprzód Lipiny

Henryk Bartyla (ur. 17 czerwca 1925 w Zabrzu) – polski piłkarz, obrońca.

Był długoletnim zawodnikiem Ruchu Chorzów[1], w lidze grał w tym klubie w latach 1948-1957. Trzy razy sięgał po tytuł mistrza Polski, w 1951 (za zwycięstwo w krajowym pucharze), 1952 i 1953. W reprezentacji Polski debiutował 25 maja 1952 w meczu z Rumunią, ostatni raz zagrał w 1955. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 7 oficjalnych spotkań[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1945-1962). 100 lat prawdziwej historii (3), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017