Henryk Bibrowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Bibrowicz
2 zwycięstwa
kapitan pilot oraz Flight Lieutnant kapitan pilot
oraz
UK-Air-OF2 infobox.svg Flight Lieutnant
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1915
Poznań
Data i miejsce śmierci 25 marca 1986
Welland
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie) Medal Lotniczy (dwukrotnie)

Henryk Bolesław Bibrowicz (ur. 12 stycznia 1915 w Poznaniu, zm. 24 marca 1986 w Welland[1][2]) – kapitan pilot Wojska Polskiego, (ang. Flight Lieutnant) Królewskich Sił Powietrznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Jana i Zofii. W 1934 roku zdał egzamin maturalny w Gimnazjum im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu. Już jako uczeń odbył przeszkolenie szybowcowe i samolotowe w Aeroklubie Poznańskim. Po kursie unitarnym w 67. Pułku Piechoty (II RP) wstąpił w 1935 roku do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Absolwent X promocji[3]. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 października 1937 roku z 18. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa[4]. Otrzymał przydział do Eskadry Treningowej 3 pułku lotniczego. W styczniu 1938 roku został wyznaczony na instruktora i d-cę plutonu szkolnego w pułkowej Szkole Pilotażu – Śnieciska k. Środy Wlkp[5]. W marcu 1939 był oficerem technicznym eskadry treningowej[6].

W 1939 roku był zastępcą dowódcy 132 eskadrze myśliwskiej. We wrześniu 1939 strącił dwa samoloty Do 17. Podczas przekraczania granicy sowiecko-węgierskiej trafił do niewoli radzieckiej w październiku 1939 roku, skąd został zwolniony we wrześniu 1941[5]. Wraz z armią Andersa przedostał się do Anglii (service number P2143[1]). Walczył w 315 dywizjonie (od sierpnia 1944 do sierpnia 1945) w stopniu kapitana. W czasie służby w dywizjonie ożenił się z ppor. Eugenią Henoch.

Pozostał na emigracji, osiadł w Welland, Ontario w Kanadzie, gdzie zmarł.

Zwycięstwa powietrzne[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana zajmuje 177. pozycję z wynikiem 2 zestrzeleń pewnych.

  • Do 17 – 2 września 1939
  • Do 17 – 3 września 1939

Zestrzelił również jedną bombę latającą V-1[7].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Bibrowicz Henryk Bolesław (pol.). [dostęp 2019-07-23].
  2. Google books
  3. X promocja Szkoły Orląt (pol.). [dostęp 2014-05-04].
  4. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 220.
  5. a b Bibrowicz Henryk (pol.). [dostęp 2019-07-23].
  6. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 779.
  7. Zestrzelenia latających bomb V-1 (pol.). [dostęp 2014-05-04].
  8. odznaczonych virtuti militari (pol.). [dostęp 2014-05-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]