Henryk Czyż (kolarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kolarza i przełajowego mistrza Polski z 1948. Zobacz też: Henryk Czyż (1922–1950) (1922–1950) – żołnierz Armii Krajowej, członek zrzeszenia Wolność i Niezawisłość.

Henryk Czyż (ur. 8 marca 1923 w Wilnie, zm. 23 kwietnia 2014[1] w Zduńskiej Woli) – polski kolarz szosowy, przełajowy mistrz Polski (1948).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej służył w Armii Krajowej, walczył w operacji „Ostra Brama”. W październiku 1944 został aresztowany przez NKWD i wywieziony w głąb ZSRR, skąd udało mu się uciec.

Kolarstwo zaczął uprawiać w 1946. Był zawodnikiem ŁKS Łódź i od 1949 Gwardii Warszawa. Jego największymi sukcesami w karierze były przełajowe mistrzostwo Polski w 1948, wicemistrzostwo Polski w szosowym wyścigu indywidualnym ze startu wspólnego w 1949, brązowy medal w tej samej konkurencji w 1951 oraz brązowy medal mistrzostw Polski w wyścigu drużynowym w 1947.

W Tour de Pologne w 1947 zajął 8 miejsce w klasyfikacji końcowej, dwukrotnie startował w Wyścigu Pokoju (1948 – nie ukończył, 1949 – 25 miejsce).

Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener, m.in. w ŁKS i Budowlanych Łódź.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. s, Nie żyje Henryk Czyż, były kolarz ŁKS. Miał 91 lat, sport.pl, 29 kwietnia 2014 [dostęp 2014-04-30] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogdan Tuszyński Złota księga kolarstwa polskiego, wyd. Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”. Warszawa 1995
  • Mariusz Goss, Wojciech Filipiak, Bożena Lidia Szmel 100 lat ŁKS. Dzieje klubu 1908-2008, wyd. GiA, Katowice 2008