Henryk Doskoczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Wilhelm Doskoczyński
Henryk Wilhelm Doskocil
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1891
Kraków
Data śmierci ?
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne
Jednostki 1 Pułk Łączności
IX Batalion Telegraficzny
5 Batalion Telegraficzny
Kadra 4 Batalionu Telegraficznego
Naczelne Dowództwo WP
Stanowiska dowódca batalionu,
dyrektor poczty polowej
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Henryk Wilhelm Doskoczyński, właśc. Henryk Wilhelm Doskocil[1] (ur. 18 lutego 1894 w Krakowie, zm. ?) – podpułkownik łączności Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 18 lutego 1894 roku w Krakowie, w rodzinie Edwina, kelnera. W 1913 roku, po ukończeniu I Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie, rozpoczął studia politechniczne[2]. W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył, w stopniu sierżanta, w Oddziale Telefonicznym c. i k. Komendy Legionów Polskich. 11 lipca 1915 roku został przeniesiony do 4 pułku piechoty na stanowisko zastępcy komendanta Oddziału Telefonicznego[2]. 1 kwietnia 1916 roku został mianowany chorążym[3]. Latem 1917 roku, po kryzysie przysięgowym, kontynuował służbę w Polskim Korpusie Posiłkowym. We wrześniu tego roku został dowódcą plutonu telefonicznego w Oddziale Uzupełnień Korpusu. 7 lutego 1918 roku powierzono mu tymczasowo stanowisko dowódcy Kadry Telefonicznej w Dowództwie Uzupełnień Korpusu[2].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Od 1919 roku pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Kielce” w Kielcach. Od 1 czerwca 1920 roku na stanowisku referenta łączności w Wydziale IV Technicznym[4]. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany do stopnia kapitana łączności ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5], a następnie do stopnia majora łączności ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923[6][7]. W latach 20. był oficerem 1 pułku łączności. Od 8 czerwca 1923 roku, w stopniu kapitana, był p.o. dowódcy IX batalionu telegraficznego w Zegrzu[8]. W 1924 w stopniu majora był dowódcą IV batalionu w macierzystym pułku[9]. W czerwcu 1926 roku został przeniesiony z 2 pułku łączności w Jarosławiu na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy 5 Samodzielnego batalionu łączności w Krakowie (później przemianowany na 5 batalion telegraficzny)[10][11][12]. 2 grudnia 1930 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów łączności[13]. Z dniem 14 czerwca 1933 roku został przeniesiony do kadry 4 batalionu telegraficznego w Brześciu na stanowisko komendanta[14]. W 1939 roku był komendantem garnizonu i placu Gdynia[15]. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku pełnił funkcję naczelnego dyrektora poczty polowej w Oddziale IV Sztabu Naczelnego Wodza. 18 września przekroczył granicę z Rumunią, gdzie został internowany. W 1941 roku został przekazany Niemcom i osadzony w Oflagu VI E Dorsten, a później w Oflagu VI B Dössel. W 1945 roku, po uwolnieniu z niewoli, został przyjęty do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. W 1959 był nadal w stopniu podpułkownika.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz Legionistów ↓, w 1922 roku uzyskał zgodę na zmianę nazwiska rodowego „Doskocil” na nazwisko „Doskoczyński”.
  2. a b c Wykaz Legionistów ↓.
  3. Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 47.
  4. Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 88 z 17 września 1920 roku, pkt 1123.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 967.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 885.
  7. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 621.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 957.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 874.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 5 czerwca 1926 roku, s. 173.
  11. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 617.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 267, 768.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 3 grudnia 1930 roku, s. 328.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 137.
  15. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 262.
  16. M.P. z 1931 r. nr 251, poz. 335.
  17. Komunikat o nadaniu Złotego Krzyża Zasługi. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 43, Nr 6 z 8 października 1959. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]