Henryk Dyja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Dyja
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1946
Choroń
Zawód, zajęcie inżynier, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk technicznych
Alma Mater Politechnika Częstochowska
Stanowisko rektor Politechniki Częstochowskiej (2002–2005)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Henryk Dyja (ur. 12 listopada 1946 w Choroniu) – polski inżynier i wykładowca akademicki, specjalista ds. przeróbki plastycznej metali, profesor nauk technicznych, w latach 2002–2005 rektor Politechniki Częstochowskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1971 ukończył studia na Wydziale Metalurgicznym Politechniki Częstochowskiej, w tym samym roku podjął pracę na tej uczelni. W 1977 doktoryzował się na Wydziale Metalurgicznym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w zakresie nauk technicznych. W 1990 uzyskał stopień doktora habilitowanego na Politechnice Częstochowskiej w oparciu o rozprawę zatytułowaną Symetryczny i asymetryczny proces walcowania dwuwarstwowych wyrobów płaskich. W 1992 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego macierzystej uczelni, a w 2000 został profesorem zwyczajnym. Dwa lata wcześniej otrzymał tytuł profesora nauk technicznych.

Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu inżynierii powierzchni, komputerowej symulacji procesów, naukach ogólnych o materiałach, przeróbce plastyczna, organizacji i zarządzaniu procesami produkcyjnymi. Odbywał staże naukowe m.in. w Stanach Zjednoczonych, Brazylii, Szwecji, Belgii, Wielkiej Brytanii i Rosji.

W 1996 stanął na czele Katedry Przeróbki Plastycznej Metali na Politechnice Częstochowskiej, a w 1999 objął stanowisko dyrektora Instytutu Modelowania i Automatyzacji Procesów Przeróbki Plastycznej. Od 1990 do 1996 był prodziekanem ds. nauki Wydziału Inżynierii Procesowej, Materiałowej i Fizyki Stosowanej. Przez cztery kadencje (1996–2002 i 2005–2012) pełnił funkcję dziekana tej jednostki. Pomiędzy tymi okresami, w latach 2002–2005, sprawował urząd rektora Politechniki Częstochowskiej.

Powoływany w skład Komitetu Metalurgii i Komitetu Nauki o Materiałach PAN, uzyskiwał członkostwo w towarzystwach naukowych i technicznych (European Scientific Association for Metal Forming , Wire Association International i innych), zasiadał we władzach regionalnych oddziałów Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego w Polsce oraz Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1999)[1]. Uhonorowany tytułami doctora honoris causa Państwowej Akademii Metalurgicznej Ukrainy w Dniprze, Moskiewskiego Instytutu Stali i Stopów, Państwowego Uniwersytetu Politechnicznego w Sankt Petersburgu i Politechniki Częstochowskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]