Henryk Dziurla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Dziurla
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1925 r.
Bydgoszcz
Data śmierci 2 października 2012 r.
Zawód, zajęcie historyk sztuki
Tytuł naukowy prof. dr hab.[1]
Uczelnia Uniwersytet Wrocławski
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Złota Odznaka Za opiekę nad zabytkami.jpg

Henryk Dziurla (ur. 4 stycznia 1925 w Bydgoszczy, zm. 2 października 2012) – polski historyk sztuki, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego i autor monografii artystycznej tej uczelni.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w 4 stycznia 1925 r. w Bydgoszczy. W latach 1952–1959 pracował jako wojewódzki konserwator zabytków w Szczecinie, następnie od 1960 do 1967 roku zatrudniony był w na jednym ze stanowisk kierowniczych w pracowni konserwacji zabytków we Wrocławiu. Od 1967 r. pracował na Uniwersytecie Wrocławskim jako nauczyciel akademicki, m.in. na stanowiskach kierownika Katedry Historii Sztuki i pełnomocnika rektora ds. konserwacji zabytków[1]. Autor monografii artystycznej tej uczelni[2]. W latach 1987–1991 był przewodniczącym Wojewódzkiej Rady Ochrony Dóbr Kultury we Wrocławiu, a równolegle od 1989 do 1990 r. ponownie był zatrudniony w pracowni konserwacji zabytków[1].

Zmarł 2 października 2012 r. Został pochowany na Cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Prof. dr hab. Henryk Dziurla (pol.). [dostęp 2017-01-29].
  2. a b Uniwersyteckie zaduszki 2016 – nowy przewodnik (pol.). Uniwersytet Wrocławski, 2016-10-22. [dostęp 2016-11-20].