Henryk Gertig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Romuald Gertig (ur. 1924, zm. 13 listopada 2011 w Poznaniu) – polski bromatolog, profesor zwyczajny doktor habilitowany farmacji.

Henryk Gertig ukończył studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Poznańskim. W 1949 został adiunktem, doktorat obronił w 1959 pod kierunkiem prof. dr. Bogusława Borkowskiego. Od 1961 pełnił funkcję kierownika Ogrodu Farmakognostycznego Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, w 1964 otrzymał habilitację za pracę dotyczącą alkaloidów maku kalifornijskiego. W latach 1968-1995 kierował Katedrą Bromatologii (nazywaną wówczas Katedrą Nauki o Środkach Spożywczych), równolegle od 1972 do 1978 pełnił funkcję dziekana Wydziału Farmaceutycznego. Był zasłużonym działaczem Ogólnopolskiej Sekcji Bromatologii Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego i współzałożycielem Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Lecha Kaczyńskiego. W uznaniu zasług dla polskiej nauki był odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Spoczywa na cmentarzu w Skórzewie.

Publikacje (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

Poza pracą naukową Henryk Gertig był propagatorem zdrowego odżywiania i autorem wielu publikacji i felietonów poświęconych tej tematyce. Do najpopularniejszych prac w jego dorobku należy zaliczyć:

  • "Bromatologia. Zarys nauki o żywności i żywieniu" – podręcznik akademicki (współautor z Juliuszem Przybysławskim)
  • "Żywność a zdrowie i prawo" (współautor z Grażyną Duda)
  • "Żywienie człowieka. Słownik terminologiczny'" (współautor z Janem Gawęckim)
  • "Regulacje prawne w kosmetyce".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]