Henryk Hosowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Hosowicz (ur. 31 sierpnia 1910 we Stanisławowie, zm. 14 września 1969 w Londynie) – polski nauczyciel, dyrygent chórów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 31 sierpnia 1910 w Stanisławowie[1]. Kształcił się w Państwowej Szkole Realnej w Stanisławowie[2]. Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Stanisławowie[1]. Był naczelnikiem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na „Górce” w Stanisławowie[1].

Podczas I wojny światowej był żołnierzem 1 Dywizji Pancernej[1]. W tym czasie organizował chóry na Węgrzech, we Francji i w Szkocji[1]. Był dyrygentem Chóru Wojska Polskiego, później przekształconego w Chór Chopina w Londynie, a także dyrygentem Chóru Akademickiego, Chóru im. Szymanowskiego, chóru kościelnego przy Devonia Road w Londynie[1]. Pracował jako nauczyciel i dyrygent w Gimnazjum Sióstr Nazaretanek w Pitsford[1]. Pełnił także funkcję naczelnego dyrygenta Związku Chórów Polskich w Anglii[1]. Prowadził Poradnię Artystyczną, a za jej pośrednictwem popularyzował polskie pieśni wydając ich zbiory (np. Kolędy polskie, Suita lwowska)[1]

Zmarł 14 września 1969 w Londynie i tam został pochowany[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 2 (17), s. 97, Grudzień 1969. Koło Lwowian w Londynie. 
  2. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowej Szkoły Realnej w Stanisławowie za rok szkolny 1920/21. Stanisławów: 1921, s. 21.