Henryk Jakubanis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Jakubanis (ur. 14 marca 1879 we wsi Kulebaki w guberni niżnonowogrodzkiej, zm. 9 kwietnia 1949 w Lublinie) – polski filolog klasyczny i filozof, profesor Uniwersytetu im. Św. Włodzimierza w Kijowie i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent gimnazjum w Jełat´mie (1897 - z wyróżnieniem) i filologii klasycznej na Wydziale Historyczno-Filologicznym Uniwersytetu im. Św. Włodzimierza w Kijowie (1902). Następnie pracownik tej uczelni (do 1922 profesor nadzwyczajny). Od 1922 profesor filozofii na Wydziale Nauk Humanistycznym (1922-1939, dziekan 1923-1925) i Wydziale Teologicznym (1924-1929) KUL.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Otzvuki platonizma v lirike Šillera, Kiev 1904.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Katolicki Uniwersytet Lubelski w latach 1925-1939: we wspomnieniach swoich pracowników i studentów, wstęp i red. Grażyna Karolewicz, Lublin: Katolicki Uniwersytet Lubelski 1989, s. 367.
  • Grażyna Karolewicz, Nauczyciele akademiccy Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w okresie międzywojennym, t. 1-2, Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL 1994.
  • Józef Pastuszka, Henryk Jakubanis (1879—1949) Wspomnienie pośmiertne, "Roczniki Filozoficzne" 2/3 (1949/1950), s. 344-346.