Henryk Komar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Komar
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1940
Dzięciary
Poseł na Sejm kontraktowy
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Polska Unia Socjaldemokratyczna
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Henryk Komar (ur. 2 stycznia 1940 w Dzięciarach) – polski nauczyciel i polityk, poseł na Sejm X kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1964 studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkim, uzyskując tytuł zawodowy magistra historii. Po studiach przez dwa lata pracował w liceum ogólnokształcącym w Łodzi, w 1967 został na nauczycielem w Zespole Szkół Górniczych Ministerstwa Górnictwa i Energetyki-Technikum Budowy Maszyn Górniczych w Piotrkowie Trybunalskim[1].

Od 1966 do 1967 był pracownikiem Zarządu Wojewódzkiego Związku Młodzieży Wiejskiej w Łodzi. W latach 1961–1974 należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, po czym wstąpił w 1976 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Z ramienia tej partii sprawował funkcję I sekretarza Komitetu Miejskiego w Piotrkowie Trybunalskim. Stanowisko stracił po wprowadzeniu stanu wojennego, przez kilka miesięcy pozostawał bezrobotny, następnie objęty zakazem nauczania historii. Prowadził działalność w Zrzeszeniu Studentów Polskich i w Związku Nauczycielstwa Polskiego[1].

W latach 1980–1981 pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Zakładowej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” w zespole szkół oraz w Fabryce Maszyn Górniczych „Pioma”. Był także zastępcą przewodniczącego miejskiej komisji pracowników oświaty i wychowania związku[1].

W 1989 uzyskał mandat posła na Sejm kontraktowy. Został wybrany w okręgu piotrkowskim z puli PZPR. Na koniec kadencji należał do Poselskiego Klubu Pracy. Zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Edukacji, Nauki i Postępu Technicznego, a także w dwóch komisjach nadzwyczajnych. Po zakończeniu kadencji związał się z Unią Pracy, przewodniczył jej strukturom w Piotrkowie Trybunalskim, z jej list bez powodzenia kandydował w 1993 do parlamentu. Następnie zrezygnował z członkostwa w UP.

Był także przewodniczącym rady miasta w Piotrkowie Trybunalskim[2] (od 1994 do 1997). Zajmował stanowiska kierownicze w piotrkowskich organizacjach społecznych, m.in. wiceprezesa w Trybunalskim Centrum Przedsiębiorczości (do 2005) i Towarzystwie Przyjaciół Piotrkowa (do 2008).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Profil na stronie Biblioteki Sejmowej. [dostęp 23 listopada 2013].
  2. Jak to z hymnem było.... polskalokalna.pl, 15 kwietnia 2008. [dostęp 24 listopada 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]