Henryk Krzewiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Krzewiński
Ryś
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1914
Łosośniki
Data i miejsce śmierci 26 grudnia 2004
Mogilno
Przebieg służby
Lata służby 1939-1945
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Orzel AK.jpg Armia Krajowa
Orzeł LWP.jpg Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
Jednostki 10 Dywizja Piechoty
Wojskowy Korpus Służby Bezpieczeństwa
Stanowiska dowódca kompanii
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
(kampania wrześniowa
powstanie warszawskie)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941) Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Armii Krajowej

Henryk Piotr Krzewiński (ur. 1 sierpnia 1914[a] w Łosośnikach, zm. 26 grudnia 2004 w Mogilnie) – kapitan Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Piotra (rolnika) i Stanisławy z domu Płócienniczak[1].

Absolwent gimnazjum klasycznego w Trzemesznie, na którym uzyskał maturę (w roku 1935). W maju 1936 ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy w Zambrowie otrzymując tytuł podchorążego rezerwy i przydział do 59 pułku piechoty w Inowrocławiu. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego. Podczas ćwiczeń wojskowych w 1938 awansował do stopnia starszego sierżanta podchorążego. W kampanii wrześniowej wziął udział jako żołnierz batalionu zapasowego 10 Dywizji Piechoty, w szeregach którego walczył na Lubelszczyźnie[1].

W styczniu 1940 został wraz z rodziną wysiedlony pod Łowicz. Tam wstąpił w struktury Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Uczestniczył w pracy organizacyjno-szkoleniowej oraz w akcjach dywersyjno-sabotażowych. Od 1941 na stanowisku dowódcy kompanii „Skierniewice”[2] w Wojskowym Korpusie Służby Bezpieczeństwa (w 10 pułku piechoty wchodzącym w skład 3 Dywizji WKSB). Walczył na ziemi lubelskiej i wziął udział w powstaniu warszawskim. Awansowany do rangi kapitana i odznaczony w dniu 15 grudnia 1944, za udział w walkach, Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (odznaczenie nastąpiło na wniosek ppłk. Zygmunta Krajewskiego - dowódcy 10 pułku WKSB AK). Do stycznia 1945 pozostawał w strukturach Armii Krajowej, po czym wcielony został do Ludowego Wojska Polskiego. Od końca listopada 1945 kontynuował studia na Uniwersytecie Poznańskim, otrzymując w połowie maja 1947 dyplom magistra agrotechniki[3].

Pracował w wielkopolskich państwowych gospodarstwach rolnych oraz w Zespole Szkół Rolniczych. Od 1968 mieszkał w Lesznie, a na emeryturę przeszedł w roku 1976. W 1949 poślubił Annę Jankowiak (zm. w 1981), z którą miał syna Włodzimierza oraz córki Bogusławę i Małgorzatę. Powtórnie żonaty od 1985 roku[4].

Henryk Krzewiński był członkiem Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Należał do Okręgu „Wielkopolska” - Oddział w Lesznie[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Według innych źródeł urodził się w dniu 1 lipca 1914 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]